(॥పల్లవి॥)
మంకులెల్లఁ బనిలేదే మాపు దాఁకాను
యింకాఁ దనకే మోహించే నేమిసేతునే
(॥మంకు॥)
ఆడఁబోతే మాటలలో ఆతఁడే తొరలి వచ్చీ
చూడఁబోతే గురియై చూపులలోన
వేడుకకాఁడు గనక విభునికింతాఁ జెల్లు
యేడఁ జూచినాఁ దానే యేమిసేతునే
(॥మంకు॥)
సారెకు నవ్వఁగఁబోతే సరసమాతని మోచీ
నేరఁబోతే తనచేఁతే నిండుకొనీని
పేరుకల దొర తాను ప్రియమైనట్టు నడచు
యేరులాయ గోరికొన యేమిసేతునే
(॥మంకు॥)
చేతికొనవట్టితేనే శ్రీ వెంకటేశుఁడే వచ్చి
కాతరించితే రతులఁ గలనె నేఁడు
పోతరించున్నాఁడు తాను పొందులుసేసినవెల్లా
యేతులునెమ్మెలునాయనేమిసేతునే
(||pallavi||)
maṁkulĕllam̐ banilede mābu dām̐kānu
yiṁkām̐ danage mohiṁche nemisedune
(||maṁku||)
āḍam̐bode māḍalalo ādam̐ḍe tŏrali vachchī
sūḍam̐bode guriyai sūbulalona
veḍugagām̐ḍu ganaga vibhunigiṁtām̐ jĕllu
yeḍam̐ jūsinām̐ dāne yemisedune
(||maṁku||)
sārĕgu navvam̐gam̐bode sarasamādani mosī
neram̐bode tanasem̐te niṁḍugŏnīni
perugala dŏra tānu priyamainaṭṭu naḍasu
yerulāya gorigŏna yemisedune
(||maṁku||)
sedigŏnavaṭṭidene śhrī vĕṁkaḍeśhum̐ḍe vachchi
kādariṁchide radulam̐ galanĕ nem̐ḍu
podariṁchunnām̐ḍu tānu pŏṁdulusesinavĕllā
yedulunĕmmĕlunāyanemisedune