(॥పల్లవి॥)
మగువలతో డిదేల మందెమేళాలు
తగినయంతే కాక తమకమేలయ్యా
(॥మగువ॥)
పెక్కుమాటలాడితేను ప్రియమెల్లాఁ జవుకౌను
యెక్కుడు సుద్దులు నన్నునేలడిగేవు
మొక్కులే సారెకునైనా మోపులై వేసటవుట్టు
యెక్కసక్యాలకుఁ బాదమేల పట్టేవయ్యా
(॥మగువ॥)
విడువక నవ్వితేను వెస మొగచాటగును
అడరి మాతో సరసాలంత యేలయ్యా
యెడయక చూచితేను యెదిరికి సిగ్గువుట్టు
కడు నీయెదుటనేల కమ్ముకొనేవయ్యా
(॥మగువ॥)
బలువై కౌఁగలించితే పరవశములు మించు
నెలకొని మమ్మునెంత నెట్టుకొనేవు
వెలయ శ్రీ వేంకటేశ వేమారు నన్నుఁ గూడితి
వలపులజడి యంత వంచితివో అయ్యా
(||pallavi||)
maguvalado ḍidela maṁdĕmeḽālu
taginayaṁte kāga tamagamelayyā
(||maguva||)
pĕkkumāḍalāḍidenu priyamĕllām̐ javugaunu
yĕkkuḍu suddulu nannunelaḍigevu
mŏkkule sārĕgunainā mobulai vesaḍavuṭṭu
yĕkkasakyālagum̐ bādamela paṭṭevayyā
(||maguva||)
viḍuvaga navvidenu vĕsa mŏgasāḍagunu
aḍari mādo sarasālaṁta yelayyā
yĕḍayaga sūsidenu yĕdirigi sigguvuṭṭu
kaḍu nīyĕduḍanela kammugŏnevayyā
(||maguva||)
baluvai kaum̐galiṁchide paravaśhamulu miṁchu
nĕlagŏni mammunĕṁta nĕṭṭugŏnevu
vĕlaya śhrī veṁkaḍeśha vemāru nannum̐ gūḍidi
valabulajaḍi yaṁta vaṁchidivo ayyā