(॥పల్లవి॥)
మదము దొలఁకెడియట్టి మంచివయసున మనకు
తుదలేని వేడుకలు దొరకుటెన్నఁడురా
(॥మదము॥)
ఉదుటుఁ జనుదోయి నీవురముపై దనివార-
నదిమి మోమును మోము నలమి యలమి
వదలైన నీవితో నాలుఁగన్నుల జంకెఁ
లొదవ నీ మీఁద నే నొరగుటెన్నఁడురా
(॥మదము॥)
కలికితనమునఁ నాదు కప్పురపుఁ దమ్ములము
కులికి నీ వదనమునఁ గుమ్మరించి
పలచనగు గోళ్ళ నీ పగడవాతెర నొక్కి
చెలువమగు నునుగంటి సేయుటెన్నఁడురా
(॥మదము॥)
గరగరని కురులతో కస్తూరివాసనలు
విరితావులతోడ విసరఁగాను
తిరువేంకటాచలాధిపుఁడ నిను గూడి నే-
నరమరచి సదమదములౌట యెన్నఁడురా
(||pallavi||)
madamu dŏlam̐kĕḍiyaṭṭi maṁchivayasuna managu
tudaleni veḍugalu dŏraguḍĕnnam̐ḍurā
(||madamu||)
uduḍum̐ janudoyi nīvuramubai danivāra-
nadimi momunu momu nalami yalami
vadalaina nīvido nālum̐gannula jaṁkĕm̐
lŏdava nī mīm̐da ne nŏraguḍĕnnam̐ḍurā
(||madamu||)
kaligidanamunam̐ nādu kappurabum̐ dammulamu
kuligi nī vadanamunam̐ gummariṁchi
palasanagu goḽḽa nī pagaḍavādĕra nŏkki
sĕluvamagu nunugaṁṭi seyuḍĕnnam̐ḍurā
(||madamu||)
garagarani kurulado kastūrivāsanalu
viridāvuladoḍa visaram̐gānu
tiruveṁkaḍāsalādhibum̐ḍa ninu gūḍi ne-
naramarasi sadamadamulauḍa yĕnnam̐ḍurā