(॥పల్లవి॥)
మచ్చికల మొగసిరి మందులాఁడ నీ-
కిచ్చిన దేహమిది యెట్టయినఁ జేయరా
(॥మచ్చి॥)
ఓడక యెక్కడనైన నుండి నీవు
వేడుకతో మాయింటికి విచ్చేయఁగాను
వాడుమోముఁ జూచి నవ్వువచ్చుఁ గాని కోప-
మేడఁ దెచ్చుకొన్నరాదు యెట్టైనాఁ జేయరా
(॥మచ్చి॥)
ఎంతవొద్దు వోయియైనా యిటునీవు
వింతలేక మాయింటికి విచ్చేయఁగాను
చింతతో నీ కెదురు చూచితి గాని
యెంతైనాఁ బాయలేను యెట్టయినాఁ జేయరా
(॥మచ్చి॥)
కుంకుమచెక్కుల మెఱుఁగులతోడ తిరు-
వేంకటేశ మాయింటికి విచ్చేయఁగాను
వంకటాడి నినుఁ గూడవలెఁగాని
యింక నిన్నుఁ బాయలేను యెట్టయినాఁ జేయరా
(||pallavi||)
machchigala mŏgasiri maṁdulām̐ḍa nī-
kichchina dehamidi yĕṭṭayinam̐ jeyarā
(||machchi||)
oḍaga yĕkkaḍanaina nuṁḍi nīvu
veḍugado māyiṁṭigi vichcheyam̐gānu
vāḍumomum̐ jūsi navvuvachchum̐ gāni koba-
meḍam̐ dĕchchugŏnnarādu yĕṭṭainām̐ jeyarā
(||machchi||)
ĕṁtavŏddu voyiyainā yiḍunīvu
viṁtalega māyiṁṭigi vichcheyam̐gānu
siṁtado nī kĕduru sūsidi gāni
yĕṁtainām̐ bāyalenu yĕṭṭayinām̐ jeyarā
(||machchi||)
kuṁkumasĕkkula mĕṟum̐guladoḍa tiru-
veṁkaḍeśha māyiṁṭigi vichcheyam̐gānu
vaṁkaḍāḍi ninum̐ gūḍavalĕm̐gāni
yiṁka ninnum̐ bāyalenu yĕṭṭayinām̐ jeyarā