(॥పల్లవి॥)
మాయలో మోహమున మరచితివిదే హరి
వేయింటికి వింటే వివేకమా
(॥మాయ॥)
అంతటికినొడయఁడు అఖిలజీవులలోన
అంతర్యామి శ్రీహరియట
యింతటిలో నీకు హితబంధువులు వేరి
వింతవారెవ్వరు నీకు వివేకమా
(॥మాయ॥)
అరయ నక్షరవాచి యతఁడట యిలలోనఁ
బరమమంత్రాలెపో పలుకులెల్ల
నిరతపునుతి యేది నిందయేది యిందులోన
వెరవెరఁగవుగాక వివేకమా
(॥మాయ॥)
మొదలను నడుమను ముగిసినర్థములందు
యెదుటను శ్రీవేంకటేశుఁడట
యిది యది యననేల యిఛ్ఛాద్వేషమేల
వెదకుము సమబుద్ధి వివేకమా
(||pallavi||)
māyalo mohamuna marasidivide hari
veyiṁṭigi viṁṭe vivegamā
(||māya||)
aṁtaḍiginŏḍayam̐ḍu akhilajīvulalona
aṁtaryāmi śhrīhariyaḍa
yiṁtaḍilo nīgu hidabaṁdhuvulu veri
viṁtavārĕvvaru nīgu vivegamā
(||māya||)
araya nakṣharavāsi yadam̐ḍaḍa yilalonam̐
baramamaṁtrālĕbo palugulĕlla
niradabunudi yedi niṁdayedi yiṁdulona
vĕravĕram̐gavugāga vivegamā
(||māya||)
mŏdalanu naḍumanu mugisinardhamulaṁdu
yĕduḍanu śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍaḍa
yidi yadi yananela yichhchhādveṣhamela
vĕdagumu samabuddhi vivegamā