(॥పల్లవి॥)
మాయామోహము మానదిది
శ్రీయచ్యుత నీ చిత్తమే కలది
(॥మాయా॥)
యెంత వెలుఁగునకు నంతే చీఁకటి
యెంత సంపదకు నంతాపద
అంతటా నౌషధ మపథ్యమును సరి
వింతే మిగిలెను వేసటే కలది
(॥మాయా॥)
చేసిన కూలికి జీతమునకు సరి
పూసిన కర్మభోగము సరి
వాసుల జన్మము వడి మరణము సరి
ఆసల మిగిలిన దలపే కలది
(॥మాయా॥)
మొలచిన దేహము ముదియుటకును సరి
దలఁచిన దైవము తనలోను
యిలలో శ్రీవేంకటేశ నీ కరుణ-
గలిగిన మాకెల్ల ఘనతే కలది
(||pallavi||)
māyāmohamu mānadidi
śhrīyachyuda nī sittame kaladi
(||māyā||)
yĕṁta vĕlum̐gunagu naṁte sīm̐kaḍi
yĕṁta saṁpadagu naṁtābada
aṁtaḍā nauṣhadha mabathyamunu sari
viṁte migilĕnu vesaḍe kaladi
(||māyā||)
sesina kūligi jīdamunagu sari
pūsina karmabhogamu sari
vāsula janmamu vaḍi maraṇamu sari
āsala migilina dalabe kaladi
(||māyā||)
mŏlasina dehamu mudiyuḍagunu sari
dalam̐sina daivamu tanalonu
yilalo śhrīveṁkaḍeśha nī karuṇa-
galigina māgĕlla ghanade kaladi