మాయామయములివి మాయకు నీ వేలికవు
(॥పల్లవి॥)
మాయామయములివి మాయకు నీ వేలికవు
చాయకుఁ దెచ్చేనంటే స్వతంత్రుఁడ నయ్యేనా
(॥మాయా॥)
తెగని కోరిక తానే తీఁగెవలె నల్లుకోఁగా
తగదని మానుప నా తరమయ్యీనా
వగలఁ గోపము పామువలె నాలుక చాఁచఁగ
పగటు తోడఁ దొడికి పట్టఁగ నేరుతునా
(॥మాయా॥)
వయసు తానే మేఘమువలె సోన గురియఁగా
జయించి నే దాని నణఁచఁగ నోపేనా
లయించక లోభము జలఁగవలెఁ బీరుచఁగా
నియమించి మట్టుపెట్ట నేఁడు నాకు వసమా
(॥మాయా॥)
యేపున గర్వము దానే యేనుగవలె మీరఁగా
చేపట్టి చిక్కించుకో నాచేత లోనౌనా
యేపొద్దు శ్రీవేంకటేశ యివి వాని స్వభావాలు
కాపాడవే నన్ను నే నెక్కఁడా నీ దాఁసుడను
(||pallavi||)
māyāmayamulivi māyagu nī veligavu
sāyagum̐ dĕchchenaṁṭe svadaṁtrum̐ḍa nayyenā
(||māyā||)
tĕgani koriga tāne tīm̐gĕvalĕ nallugom̐gā
tagadani mānuba nā taramayyīnā
vagalam̐ gobamu pāmuvalĕ nāluga sām̐sam̐ga
pagaḍu toḍam̐ dŏḍigi paṭṭam̐ga nerudunā
(||māyā||)
vayasu tāne meghamuvalĕ sona guriyam̐gā
jayiṁchi ne dāni naṇam̐sam̐ga nobenā
layiṁchaga lobhamu jalam̐gavalĕm̐ bīrusam̐gā
niyamiṁchi maṭṭubĕṭṭa nem̐ḍu nāgu vasamā
(||māyā||)
yebuna garvamu dāne yenugavalĕ mīram̐gā
sebaṭṭi sikkiṁchugo nāseda lonaunā
yebŏddu śhrīveṁkaḍeśha yivi vāni svabhāvālu
kābāḍave nannu ne nĕkkam̐ḍā nī dām̐suḍanu