మాఱుమో మిదేఁటికి మంకుఁదన మేఁటికి
(॥పల్లవి॥)
మాఱుమో మిదేఁటికి మంకుఁదన మేఁటికి
జాఱువడ నే నవ్వితే సంతసించవలదా
(॥మాఱు॥)
వడి నీకెమ్మోవిమీఁది వన్నెదీసినది చూచి
తొడరి వీడెమిచ్చితే దోసమాయిది
కడుచెమటల నీపై గందవొడి చల్లి తేను
జడియక నీవిందుకు సంతసించవలదా
(॥మాఱు॥)
కులికి నీ కన్నులపై కుంకుమవన్నెలు చూచి
బలిమిఁ బన్నీరిచ్చితే పాపమా యిది
కలసిన వేఁడి వేఁడి కాఁకలమేనటు చూచి
చలిగా నే విసరితే సంతసించవలదా
(॥మాఱు॥)
పిప్పియైన నీమేని పెక్కులాగులటు చూచి
ముప్పిరిఁ గళలంటితే మోసమా యిది
అప్పటి శ్రీ వేంకటేశ అలమితివిటు నన్ను
చప్పుడుగాకియ్యకొంటే సంతసించవలదా
(||pallavi||)
māṟumo midem̐ṭigi maṁkum̐dana mem̐ṭigi
jāṟuvaḍa ne navvide saṁtasiṁchavaladā
(||māṟu||)
vaḍi nīgĕmmovimīm̐di vannĕdīsinadi sūsi
tŏḍari vīḍĕmichchide dosamāyidi
kaḍusĕmaḍala nībai gaṁdavŏḍi salli tenu
jaḍiyaga nīviṁdugu saṁtasiṁchavaladā
(||māṟu||)
kuligi nī kannulabai kuṁkumavannĕlu sūsi
balimim̐ bannīrichchide pābamā yidi
kalasina vem̐ḍi vem̐ḍi kām̐kalamenaḍu sūsi
saligā ne visaride saṁtasiṁchavaladā
(||māṟu||)
pippiyaina nīmeni pĕkkulāgulaḍu sūsi
muppirim̐ gaḽalaṁṭide mosamā yidi
appaḍi śhrī veṁkaḍeśha alamidiviḍu nannu
sappuḍugāgiyyagŏṁṭe saṁtasiṁchavaladā