మానినిభావము చూచి మాకు వెరగాయ నిదె
(॥పల్లవి॥)
మానినిభావము చూచి మాకు వెరగాయ నిదె
పూని చూ పోపక నీ పైఁ బూవు లెత్తి చల్లెను
(॥మానిని॥)
విండు నీ మై సొమ్ముల నిగ్గు మాణికములలో
అండఁ దననీడ చెలి యన్నిటాఁ జూచి
కొండుక పదారువేలు గోపాంగనలు నీమై
నుండ వా రని తలఁచి వొగిఁ దల వంచెను
(॥మానిని॥)
వన్నెల నీ పచ్చడాన వ్రాసిన కోలాటపు
అన్నువపతిమలను అటు చూచి
మున్ను పురకామినుల మోహము మఱవ లేక
పన్నుక వున్నాడ వని పకపక నవ్వెను
(॥మానిని॥)
కూడిన నీ రతిఁ దానె కోరి పెక్కుబంధముల
వేడుకఁ బెనఁగి శ్రీ వెంకటేశుఁడ
పాడి నిన్ని నేరుపులు పచరించితిఁ దా నని
చేడె వూరకె భ్రమసి సిగ్గు వడీ నదివో
(||pallavi||)
māninibhāvamu sūsi māgu vĕragāya nidĕ
pūni sū pobaga nī paim̐ būvu lĕtti sallĕnu
(||mānini||)
viṁḍu nī mai sŏmmula niggu māṇigamulalo
aṁḍam̐ dananīḍa sĕli yanniḍām̐ jūsi
kŏṁḍuga padāruvelu gobāṁganalu nīmai
nuṁḍa vā rani talam̐si vŏgim̐ dala vaṁchĕnu
(||mānini||)
vannĕla nī pachchaḍāna vrāsina kolāḍabu
annuvabadimalanu aḍu sūsi
munnu puragāminula mohamu maṟava lega
pannuga vunnāḍa vani pagabaga navvĕnu
(||mānini||)
kūḍina nī radim̐ dānĕ kori pĕkkubaṁdhamula
veḍugam̐ bĕnam̐gi śhrī vĕṁkaḍeśhum̐ḍa
pāḍi ninni nerubulu pasariṁchidim̐ dā nani
seḍĕ vūragĕ bhramasi siggu vaḍī nadivo