(॥పల్లవి॥)
మానదు మతిమఱపునుఁ దెలివియు
యేనింక దైవమ యేమి సేయుదును
(॥మానదు॥)
సకల పురాణాలు శాస్త్రాలు విని విని
వొక వేళ సుజ్ఞాన మొదవును
వికటమై యంతలో విషయసుఖము గని
ఆకట కమ్మర బుద్ధి నవే కతలు
(॥మానదు॥)
పలు దుఃఖముల బాధఁబడు వారిఁ బొడగని
పలికి సంసారముపై రోసును
నలవంక సిరులలో నటియించువారిఁ జూచి
తలఁచి యాసలవెంటాఁ దగులు నంతటను
(॥మానదు॥)
యెడప కలమేల్మంగ యీ రీతి నిన్నునే
బడి బడి యలసి తిట్టె పైపై నింక
చిడుముడి నీ మీఁద శ్రీ వేంకటేశ్వర
తడవి యిట్లదయ దలఁచ కుండినను
(||pallavi||)
mānadu madimaṟabunum̐ dĕliviyu
yeniṁka daivama yemi seyudunu
(||mānadu||)
sagala purāṇālu śhāstrālu vini vini
vŏga veḽa sujñāna mŏdavunu
vigaḍamai yaṁtalo viṣhayasukhamu gani
āgaḍa kammara buddhi nave kadalu
(||mānadu||)
palu duḥkhamula bādham̐baḍu vārim̐ bŏḍagani
paligi saṁsāramubai rosunu
nalavaṁka sirulalo naḍiyiṁchuvārim̐ jūsi
talam̐si yāsalavĕṁṭām̐ dagulu naṁtaḍanu
(||mānadu||)
yĕḍaba kalamelmaṁga yī rīdi ninnune
baḍi baḍi yalasi tiṭṭĕ paibai niṁka
siḍumuḍi nī mīm̐da śhrī veṁkaḍeśhvara
taḍavi yiṭladaya dalam̐sa kuṁḍinanu