(॥పల్లవి॥)
మామాట విని నీవు మచ్చికలు దైవార
ఆముకొని పతిమేను అంటంగరాదా
(॥మామాట॥)
మనసు నమ్మినయందు మతకాలెంచఁగనేల
చనవు గలిగినందు జరయనేలా
కినుకలు లేనియందు కేరడము మరియాల
పెనఁగక పతినిట్టే పిలువరాదా
(॥మామాట॥)
చేతికి లోనైనయందు సిగ్గులువడఁగనేల
బీతి విడిచినయందు బీరములేల
యేతులు నెరపనందు యెగ్గులు దలఁచనేల
జాతి నీనవ్వులు మీఁదఁ జల్లరాదా
(॥మామాట॥)
కప్పురవీడేలందు కాఁకలు చల్లఁగనేల
చిప్పిలు రతులయందు చింతించనేల
యిప్పుడే శ్రీవెంకటేశుఁడీతఁడిదె నిన్నుఁగూడె
దప్పిదీర మోవియిచ్చి తనివందరాదా
(||pallavi||)
māmāḍa vini nīvu machchigalu daivāra
āmugŏni padimenu aṁṭaṁgarādā
(||māmāḍa||)
manasu namminayaṁdu madagālĕṁcham̐ganela
sanavu galiginaṁdu jarayanelā
kinugalu leniyaṁdu keraḍamu mariyāla
pĕnam̐gaga padiniṭṭe piluvarādā
(||māmāḍa||)
sedigi lonainayaṁdu sigguluvaḍam̐ganela
bīdi viḍisinayaṁdu bīramulela
yedulu nĕrabanaṁdu yĕggulu dalam̐sanela
jādi nīnavvulu mīm̐dam̐ jallarādā
(||māmāḍa||)
kappuravīḍelaṁdu kām̐kalu sallam̐ganela
sippilu radulayaṁdu siṁtiṁchanela
yippuḍe śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ḍīdam̐ḍidĕ ninnum̐gūḍĕ
dappidīra moviyichchi tanivaṁdarādā