(॥పల్లవి॥)
మాటలు యింకానా మానరు మీరు
నాటికి నేటికి మేలు నయమాయనే
(॥మాట॥)
తెల్లనాయఁ గన్నులు తేనెగారెఁ గెమ్మోవి
వల్లెవాటుతోనున్నాఁడు వాఁడె చూడరే
పొల్లవద్దనుంటిరి పూనుక వచ్చితిరి
కల్లలు నిజము నందె కానవచ్చెనే
(॥మాట॥)
వింతవాసనలు నించె వెల్లులాయఁ జెమటలు
పంతముతోనున్నవాఁ డప్పటిఁ జూడరే
యింతులెల్లఁ గూడితిరి యియ్యకోలు సేసితిరి
యింతలోనె పాడిఁబంతా లెన్నికాయనే
(॥మాట॥)
చెక్కులెల్లఁ బులకించె చెలికిఁ జెయిలోనాయ
వెక్కసాన దగ్గరీని వీఁడె చూడరే
యిక్కడ శ్రీవెంకటేశుఁ డింతలోనె నన్నుఁ గూడె
యెక్కువ తక్కువ లెల్లా నెంచనేఁటికే
(||pallavi||)
māḍalu yiṁkānā mānaru mīru
nāḍigi neḍigi melu nayamāyane
(||māḍa||)
tĕllanāyam̐ gannulu tenĕgārĕm̐ gĕmmovi
vallĕvāḍudonunnām̐ḍu vām̐ḍĕ sūḍare
pŏllavaddanuṁṭiri pūnuga vachchidiri
kallalu nijamu naṁdĕ kānavachchĕne
(||māḍa||)
viṁtavāsanalu niṁchĕ vĕllulāyam̐ jĕmaḍalu
paṁtamudonunnavām̐ ḍappaḍim̐ jūḍare
yiṁtulĕllam̐ gūḍidiri yiyyagolu sesidiri
yiṁtalonĕ pāḍim̐baṁtā lĕnnigāyane
(||māḍa||)
sĕkkulĕllam̐ bulagiṁchĕ sĕligim̐ jĕyilonāya
vĕkkasāna daggarīni vīm̐ḍĕ sūḍare
yikkaḍa śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ ḍiṁtalonĕ nannum̐ gūḍĕ
yĕkkuva takkuva lĕllā nĕṁchanem̐ṭige