(॥పల్లవి॥)
మాటలు నేరుతువే మాపుదాఁకాను వోరి
మాటలాడినట్టే వుండు మంతనపుఁ జేఁతలు
(॥మాట॥)
ఇంతలోనే నవ్వేవు యేమే చెలి అవురా
యెంత కెంత కోపగించేనెందాఁకాను
పంతములాడవదేమే పలుమారును నీవు
అంతేసి పాడినడుపేవందుమీఁదఁ గలదా
(॥మాట॥)
ఇచ్చకమేల సేసేవే యింతిరో నాకు
మచ్చరించితే నీవు మాట వినేవా
వొచ్చెములెంచవదేమే వొక్కమాటును నిన్ను
మెచ్చినందుమీఁదటను మెరమెర గలదా
(॥మాట॥)
కన్నులనేల మొక్కేవే కలికి నాకు నిన్ను
యెన్నికె తిట్లు దిట్టి యేమి గనేరా
నన్నెఱిఁగి కూడితివి జవరాలవే
మన్నన శ్రీ వేంకటేశ మనసిచ్చితివిరా
(||pallavi||)
māḍalu neruduve mābudām̐kānu vori
māḍalāḍinaṭṭe vuṁḍu maṁtanabum̐ jem̐talu
(||māḍa||)
iṁtalone navvevu yeme sĕli avurā
yĕṁta kĕṁta kobagiṁchenĕṁdām̐kānu
paṁtamulāḍavademe palumārunu nīvu
aṁtesi pāḍinaḍubevaṁdumīm̐dam̐ galadā
(||māḍa||)
ichchagamela seseve yiṁtiro nāgu
machchariṁchide nīvu māḍa vinevā
vŏchchĕmulĕṁchavademe vŏkkamāḍunu ninnu
mĕchchinaṁdumīm̐daḍanu mĕramĕra galadā
(||māḍa||)
kannulanela mŏkkeve kaligi nāgu ninnu
yĕnnigĕ tiṭlu diṭṭi yemi ganerā
nannĕṟim̐gi kūḍidivi javarālave
mannana śhrī veṁkaḍeśha manasichchidivirā