(॥పల్లవి॥)
మాపు దాఁకా నమర నీ మాయలేలా
వీఁపు గానరాఁగా దాఁగే విధములేలా
(॥మాపు॥)
వాడుదేరీ మోమని వలసి నేనడిగితే
యేడలేని మాటలేల యెన్నికలేల
నీడకు నిన్నుఁదీసితే నిలువుఁ జెమటలకు
వీడెపుఁ జొక్కుమందులు వేమారునేలా
(॥మాపు॥)
పచ్చిదేరే నీ మేను భావించి నేఁజూచితేను
యిచ్చకాలు సేయనేల యింతలో నీకు
వెచ్చనిమేనిపైఁ జెయివేసి నిన్ను నవ్వితేను
బచ్చెన మాటలేల పరాకులెలా
(॥మాపు॥)
కన్నెలు నీవద్దివారు ఘనుఁడవు నీవంటే
కన్నుల తేలింపులేల కరఁగులేలా
యిన్నిటా శ్రీవేంకటేశ యెనసి నేమొక్కితేను
వన్నెల నింతేసి పరవశములేలా
(||pallavi||)
mābu dām̐kā namara nī māyalelā
vīm̐pu gānarām̐gā dām̐ge vidhamulelā
(||mābu||)
vāḍuderī momani valasi nenaḍigide
yeḍaleni māḍalela yĕnnigalela
nīḍagu ninnum̐dīside niluvum̐ jĕmaḍalagu
vīḍĕbum̐ jŏkkumaṁdulu vemārunelā
(||mābu||)
pachchidere nī menu bhāviṁchi nem̐jūsidenu
yichchagālu seyanela yiṁtalo nīgu
vĕchchanimenibaim̐ jĕyivesi ninnu navvidenu
bachchĕna māḍalela parāgulĕlā
(||mābu||)
kannĕlu nīvaddivāru ghanum̐ḍavu nīvaṁṭe
kannula teliṁpulela karam̐gulelā
yinniḍā śhrīveṁkaḍeśha yĕnasi nemŏkkidenu
vannĕla niṁtesi paravaśhamulelā