(॥పల్లవి॥)
లోకమింతా నిండె లోచూపు వెలిచూపు
శ్రీకాంతుఁడై తోఁచె చిక్కినవి యాలా
(॥లోక॥)
సకలజీవులలోన సర్వేశ్వరుఁడు వాఁడె
వొకరి నౌఁగాదన నోపను నేను
అకట యాతనిచేఁతే అందరునుఁ జేసేవారే
వికటాలెందుకు నాడ వెరపయ్యీ నాకు
(॥లోక॥)
భువియందు దీని యందు పురుషోత్తముఁడు వాఁడె
వివరించ మేలు గీడు వెదక నే నోప
చెవి విన్న మాటలెల్ల శ్రీపతియై తోఁచీని
ఇవల కల్లనిజాలు యెంచఁజాల నేను
(॥లోక॥)
పగటందు రేయందు పరమాత్ముఁడు వీఁడె
తగిలి పాసే నన్న తలఁపునోప
జిగి మించ నాలోన శ్రీవేంకటేశుఁడే
బగివాయఁ డెన్నఁడును బదుకవో మనసా
(||pallavi||)
logamiṁtā niṁḍĕ losūbu vĕlisūbu
śhrīgāṁtum̐ḍai tom̐sĕ sikkinavi yālā
(||loga||)
sagalajīvulalona sarveśhvarum̐ḍu vām̐ḍĕ
vŏgari naum̐gādana nobanu nenu
agaḍa yādanisem̐te aṁdarunum̐ jesevāre
vigaḍālĕṁdugu nāḍa vĕrabayyī nāgu
(||loga||)
bhuviyaṁdu dīni yaṁdu puruṣhottamum̐ḍu vām̐ḍĕ
vivariṁcha melu gīḍu vĕdaga ne noba
sĕvi vinna māḍalĕlla śhrībadiyai tom̐sīni
ivala kallanijālu yĕṁcham̐jāla nenu
(||loga||)
pagaḍaṁdu reyaṁdu paramātmum̐ḍu vīm̐ḍĕ
tagili pāse nanna talam̐punoba
jigi miṁcha nālona śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍe
bagivāyam̐ ḍĕnnam̐ḍunu badugavo manasā