కూళతనమున నిన్నుఁ గొసరే మింతెకాక
(॥పల్లవి॥)
కూళతనమున నిన్నుఁ గొసరే మింతెకాక
జాలి మా వలపు నీకుఁ జవులయ్యీనా
(॥కూళ॥)
తేలింపుఁ గన్నుల యాపె తీపులమాటల యాపె
లోలునిఁగాఁ జేసె నిన్ను లోక మెరఁగ
మాలుగొని వున్నాఁడవు మదమెత్తివున్నాఁడవు
ఆలరి మావిన్నపము లాలకించేవా
(॥కూళ॥)
సెలవినవ్వుల యాపె చేఁతలకలికి యాపె
బలిమి నీ మనసెల్లా భ్రమఁ బెట్టెను
చెలరేఁగి వున్నాఁడవు సిగ్గువిడిచున్నాఁడవు
అలరి మావంక యించుకంతైనాఁ జూచేవా
(॥కూళ॥)
కన్నుల మొక్కుల యాపె గయ్యాళితనము లాపె
సన్నలుసేసి నిన్ను జట్టిగొనెను
నన్నుఁ గూడి శ్రీవెంకటనాయక మించినాఁడవు
పన్నిన నీవయసు ఆఁపఁగఁగలవా
(||pallavi||)
kūḽadanamuna ninnum̐ gŏsare miṁtĕgāga
jāli mā valabu nīgum̐ javulayyīnā
(||kūḽa||)
teliṁpum̐ gannula yābĕ tībulamāḍala yābĕ
lolunim̐gām̐ jesĕ ninnu loga mĕram̐ga
mālugŏni vunnām̐ḍavu madamĕttivunnām̐ḍavu
ālari māvinnabamu lālagiṁchevā
(||kūḽa||)
sĕlavinavvula yābĕ sem̐talagaligi yābĕ
balimi nī manasĕllā bhramam̐ bĕṭṭĕnu
sĕlarem̐gi vunnām̐ḍavu sigguviḍisunnām̐ḍavu
alari māvaṁka yiṁchugaṁtainām̐ jūsevā
(||kūḽa||)
kannula mŏkkula yābĕ gayyāḽidanamu lābĕ
sannalusesi ninnu jaṭṭigŏnĕnu
nannum̐ gūḍi śhrīvĕṁkaḍanāyaga miṁchinām̐ḍavu
pannina nīvayasu ām̐pam̐gam̐galavā