(॥పల్లవి॥)
కూడితి మిందరము గుంపులాయ నీ మోహము
వేడుకకు వెలలేదు వెరపేల నీకు
(॥కూడి॥)
సతమైన పనులకు చంచలము మరియాల
మతిలో నిర్మలమౌటే మంచిదౌఁగాక
గతి నీకునాపె నీవుగలిగితివాపెకును
వెతదీరెనందరికి వెరుపేల నీకు
(॥కూడి॥)
చేసిన చేఁతలకును చింతించ మరియాల
ఆల భోగించుటే అందమౌఁగాక
సేస నీవు చల్లితివి చేతులు నీపైమోచె
వేసటెల్లాఁ బాసెనిఁక వెరుపేల నీకు
(॥కూడి॥)
కలిగిన పనులకు కడమలు మరియాల
కొలముగా నిల్లునించుకొందువుగాక
యెలమి శ్రీ వెంకటేశ యిట్టె నన్నునేలితివి
వెలసె నీసుద్దులెల్లా వెరుపేల నీకు
(||pallavi||)
kūḍidi miṁdaramu guṁpulāya nī mohamu
veḍugagu vĕlaledu vĕrabela nīgu
(||kūḍi||)
sadamaina panulagu saṁchalamu mariyāla
madilo nirmalamauḍe maṁchidaum̐gāga
gadi nīgunābĕ nīvugaligidivābĕgunu
vĕdadīrĕnaṁdarigi vĕrubela nīgu
(||kūḍi||)
sesina sem̐talagunu siṁtiṁcha mariyāla
āla bhogiṁchuḍe aṁdamaum̐gāga
sesa nīvu sallidivi sedulu nībaimosĕ
vesaḍĕllām̐ bāsĕnim̐ka vĕrubela nīgu
(||kūḍi||)
kaligina panulagu kaḍamalu mariyāla
kŏlamugā nilluniṁchugŏṁduvugāga
yĕlami śhrī vĕṁkaḍeśha yiṭṭĕ nannunelidivi
vĕlasĕ nīsuddulĕllā vĕrubela nīgu