(॥పల్లవి॥)
కొనుట వెగ్గళము దాఁ దినుట యల్పము మీఁదు-
గనుట వినుట లేక దా కడచన్న భవము
(॥కొను॥)
ఆపద వడ్డికినిచ్చి అనుభవింపఁబోయిన
యేపున నెవ్వరికి నిం దేమిగలదు
పాపపుపైరు విత్తినపండిన పంటలలోన
రూపింపఁగ నిందు రుచి యేమిగలదూ
(॥కొను॥)
ఘనుఁడైనతిరువేంకటనాథుఁ డిన్నిటికి-
యును భోక్తయుఁ గర్మియును నైనవాఁడు
పనిలేదు నిష్ఠూరపరుఁడు దానై వుండు
తనకుఁ దానె కర్త తనమౌటఁ గాన
(||pallavi||)
kŏnuḍa vĕggaḽamu dām̐ dinuḍa yalbamu mīm̐du-
ganuḍa vinuḍa lega dā kaḍasanna bhavamu
(||kŏnu||)
ābada vaḍḍiginichchi anubhaviṁpam̐boyina
yebuna nĕvvarigi niṁ demigaladu
pābabubairu vittinabaṁḍina paṁṭalalona
rūbiṁpam̐ga niṁdu rusi yemigaladū
(||kŏnu||)
ghanum̐ḍainadiruveṁkaḍanāthum̐ ḍinniḍigi-
yunu bhoktayum̐ garmiyunu nainavām̐ḍu
paniledu niṣhṭhūrabarum̐ḍu dānai vuṁḍu
tanagum̐ dānĕ karda tanamauḍam̐ gāna