(॥పల్లవి॥)
కొమ్మలకు నిట్టి వోజ కోటిసేసును
సమ్మతిగా నడచుటే సంసారఫలము
(॥కొమ్మ॥)
నను పెంతగలిగినా నాయకుని యెడాటాన
వినయములే వన్నె వెలఁదికిని
చన వెంటయిచ్చినాను సరసమాడేటివేళ
పెనగకుండుటే కడుఁబెద్దరికము
(॥కొమ్మ॥)
యెగ్గులేక వలచి తానెంత పచ్చిమాఁటాడినా
సిగ్గు నెరపుటే వన్నె చెలియకును
వెగ్గళించి యాతఁ డెంతవేడుకకు నవ్వనాను
వొగ్గి గుట్టుతో నుండు టొరపరితనము
(॥కొమ్మ॥)
వొలిసి శ్రీవేంకటేశుఁ డురముపై నిడుకొన్నా
లలి మొక్కుటే మేలు యలమేల్ మంగకు
కలసి మెలసి యెంతకాఁపురము చేసినాను
తలఁపులో మెలఁగుటే తగవైననేరుపు
(||pallavi||)
kŏmmalagu niṭṭi voja koḍisesunu
sammadigā naḍasuḍe saṁsāraphalamu
(||kŏmma||)
nanu pĕṁtagaliginā nāyaguni yĕḍāḍāna
vinayamule vannĕ vĕlam̐digini
sana vĕṁṭayichchinānu sarasamāḍeḍiveḽa
pĕnagaguṁḍuḍe kaḍum̐bĕddarigamu
(||kŏmma||)
yĕggulega valasi tānĕṁta pachchimām̐ṭāḍinā
siggu nĕrabuḍe vannĕ sĕliyagunu
vĕggaḽiṁchi yādam̐ ḍĕṁtaveḍugagu navvanānu
vŏggi guṭṭudo nuṁḍu ṭŏrabaridanamu
(||kŏmma||)
vŏlisi śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍuramubai niḍugŏnnā
lali mŏkkuḍe melu yalamel maṁgagu
kalasi mĕlasi yĕṁtagām̐puramu sesinānu
talam̐pulo mĕlam̐guḍe tagavainanerubu