కొమ్మ తన ముత్యాల కొంగు జారఁగఁ బగటు
(॥పల్లవి॥)
కొమ్మ తన ముత్యాల కొంగు జారఁగఁ బగటు
కుమ్మరింపుచుఁ దెచ్చుకొన్నదీ వలపు
(॥కొమ్మ॥)
ఒయ్యారమున విభుని వొరపు గనుఁగొని రెప్ప
ముయ్యనేరక మహ మురిపెమునను
కయ్యంపుఁ గూటమికిఁ గాలుదువ్వుచు నెంతె
కొయ్యతనమునఁ దెచ్చుకొన్నదీవలపు
(॥కొమ్మ॥)
పైపైనె ఆరగింపకుము పన్నీరు గడు-
తాపమవునని చెలులు దలఁకగానే
తోపు సేయుచుఁ గెంపు దొలఁకుఁ గన్నుల కొనల
కోపగింపుచుఁ దెచ్చుకొన్నదీవలపు
(॥కొమ్మ॥)
ఎప్పుడునుఁ బతితోడ నింతేసి మేలుములు
ఒప్పదని చెలి గోర నొత్తఁగానే
యెప్పుడో తిరువేంకటేశు కౌఁగిఁట గూడి
కొప్పుగులుకుచుఁ దెచ్చుకొన్నదీవలపు
(||pallavi||)
kŏmma tana mutyāla kŏṁgu jāram̐gam̐ bagaḍu
kummariṁpusum̐ dĕchchugŏnnadī valabu
(||kŏmma||)
ŏyyāramuna vibhuni vŏrabu ganum̐gŏni rĕppa
muyyaneraga maha muribĕmunanu
kayyaṁpum̐ gūḍamigim̐ gāluduvvusu nĕṁtĕ
kŏyyadanamunam̐ dĕchchugŏnnadīvalabu
(||kŏmma||)
paibainĕ āragiṁpagumu pannīru gaḍu-
tābamavunani sĕlulu dalam̐kagāne
tobu seyusum̐ gĕṁpu dŏlam̐kum̐ gannula kŏnala
kobagiṁpusum̐ dĕchchugŏnnadīvalabu
(||kŏmma||)
ĕppuḍunum̐ badidoḍa niṁtesi melumulu
ŏppadani sĕli gora nŏttam̐gāne
yĕppuḍo tiruveṁkaḍeśhu kaum̐gim̐ṭa gūḍi
kŏppugulugusum̐ dĕchchugŏnnadīvalabu