(॥పల్లవి॥)
కొంచపడితి నొక కొన్నాళ్ళు
ఇంచుకించు కిపుడెరిఁగితి నేను
(॥కొంచ॥)
ముట్టుపాఁతవలె మురిగిన దేహము
గుట్టున దాఁచితిఁ గొన్నాళ్ళు
ఇట్టే సుఖమని యిన్నిటి యోనుల
ఒట్టుక కాఁపురముండితి నేను
(॥కొంచ॥)
మురికి కడువలే ముంచిన హేయము
కురిసితి నేనొక కొన్నాళ్ళు
తెరపి లేక యీ దేహమురోఁతల
మొరఁగి దాఁచితిని మూలల నేను
(॥కొంచ॥)
విప్పుచు ముడుచుచు వెంట్రుకతుట్టెల
కొప్పులె పెట్టితి గొన్నాళ్ళు
అప్ప వేంకటనగాధిప మీకృప
యిప్పుడు వెలసితి నిదివో నేఁడు
(||pallavi||)
kŏṁchabaḍidi nŏga kŏnnāḽḽu
iṁchugiṁchu kibuḍĕrim̐gidi nenu
(||kŏṁcha||)
muṭṭubām̐tavalĕ murigina dehamu
guṭṭuna dām̐sidim̐ gŏnnāḽḽu
iṭṭe sukhamani yinniḍi yonula
ŏṭṭuga kām̐puramuṁḍidi nenu
(||kŏṁcha||)
murigi kaḍuvale muṁchina heyamu
kurisidi nenŏga kŏnnāḽḽu
tĕrabi lega yī dehamurom̐tala
mŏram̐gi dām̐sidini mūlala nenu
(||kŏṁcha||)
vippusu muḍusuchu vĕṁṭrugaduṭṭĕla
kŏppulĕ pĕṭṭidi gŏnnāḽḽu
appa veṁkaḍanagādhiba mīkṛpa
yippuḍu vĕlasidi nidivo nem̐ḍu