కొలువరో మొక్కరో కోరిన వరము లిచ్చీ
(॥పల్లవి॥)
కొలువరో మొక్కరో కోరిన వరము లిచ్చీ
సులభుఁ డిన్నిటా వీఁడె సుగ్రీవనరహరి
(॥కొలు॥)
కంబములోనఁ బుట్టి కనకదైత్యునిఁ గొట్టి
అంబరపు దేవతల కభయ మిచ్చి
పంబి సిరిఁ దన తొడపైఁ బెట్టుక మాటలాడీ
అంబుజాక్షుఁ డైనట్టి యాదమ నరహరి
(॥కొలు॥)
నానా భూషణము లున్నతి తోడ నిడుకొని
పూనికతో ప్రహ్లాదుని బుజ్జగించి
మానవులకెల్లను మన్నన చాలా నొసఁగి
ఆనందముతో నున్నాడుఁ అదిగో నరహరి
(॥కొలు॥)
మిక్కిలి ప్రతాపముతో మించిన కాంతులతోడ
అక్కజపు మహిమల నలరుచును
తక్కక శ్రీ వేంకటాద్రిఁ దావుకొని వరాలిచ్చీ
చక్కఁదనముల కెల్లాఁజక్కని నరహరి
(||pallavi||)
kŏluvaro mŏkkaro korina varamu lichchī
sulabhum̐ ḍinniḍā vīm̐ḍĕ sugrīvanarahari
(||kŏlu||)
kaṁbamulonam̐ buṭṭi kanagadaityunim̐ gŏṭṭi
aṁbarabu devadala kabhaya michchi
paṁbi sirim̐ dana tŏḍabaim̐ bĕṭṭuga māḍalāḍī
aṁbujākṣhum̐ ḍainaṭṭi yādama narahari
(||kŏlu||)
nānā bhūṣhaṇamu lunnadi toḍa niḍugŏni
pūnigado prahlāduni bujjagiṁchi
mānavulagĕllanu mannana sālā nŏsam̐gi
ānaṁdamudo nunnāḍum̐ adigo narahari
(||kŏlu||)
mikkili pradābamudo miṁchina kāṁtuladoḍa
akkajabu mahimala nalarusunu
takkaga śhrī veṁkaḍādrim̐ dāvugŏni varālichchī
sakkam̐danamula kĕllām̐jakkani narahari