కోపగించుకోఁగ నన్ను కొంగు వట్టే వింతెకాక
(॥పల్లవి॥)
కోపగించుకోఁగ నన్ను కొంగు వట్టే వింతెకాక
నాపొందు వలసితేను నవ్వక నేనుందునా
(॥కోప॥)
పంతములే యాడేవు బలిమిఁ జెయివట్టేవు
చెంతల నీచెప్పినట్టు సేయనాతొల్లి
యింత వేగిరకాఁడవు యెందువోతివి నిన్న నేఁ
జింతించేయప్పుడు రాఁగఁ జేకొననైతినా
(॥కోప॥)
సరసానకు వచ్చేవు సాదించఁ జూచేవు
గరిమ నీ వేమనినఁ గాదనేనా
నిరతి నే బాఁతైతే నీటుతో నేలవుంటివి
తరితీపై చెనకితే తనుపకమానేనా
(॥కోప॥)
యిచ్చకము లాడేవు యిట్టె కాఁగిలించేవు
గచ్చుల నలమేల్మంగఁగానా నేను
అచ్చపు శ్రీవెంకటేశ ఆయ మెరిఁగికూడితి
వెచ్చరికెతో నుండఁగ యిట్టె మెచ్చనైతినా
(||pallavi||)
kobagiṁchugom̐ga nannu kŏṁgu vaṭṭe viṁtĕgāga
nābŏṁdu valasidenu navvaga nenuṁdunā
(||koba||)
paṁtamule yāḍevu balimim̐ jĕyivaṭṭevu
sĕṁtala nīsĕppinaṭṭu seyanādŏlli
yiṁta vegiragām̐ḍavu yĕṁduvodivi ninna nem̐
jiṁtiṁcheyappuḍu rām̐gam̐ jegŏnanaidinā
(||koba||)
sarasānagu vachchevu sādiṁcham̐ jūsevu
garima nī vemaninam̐ gādanenā
niradi ne bām̐taide nīḍudo nelavuṁṭivi
taridībai sĕnagide tanubagamānenā
(||koba||)
yichchagamu lāḍevu yiṭṭĕ kām̐giliṁchevu
gachchula nalamelmaṁgam̐gānā nenu
achchabu śhrīvĕṁkaḍeśha āya mĕrim̐gigūḍidi
vĕchcharigĕdo nuṁḍam̐ga yiṭṭĕ mĕchchanaidinā