కవయఁగవలెనంటి కాఁగలించేవా నీ
(॥పల్లవి॥)
కవయఁగవలెనంటి కాఁగలించేవా నీ-
వువిదలఁ దలఁచక వుండనోపేవా
(॥కవ॥)
పారిటాకులు గట్టి పారనోపేవా
యేరులెల్ల దాఁటి కొండలెక్కనోపేవా
యీరీతి వెదురుబియ్యమేరనోపేవా
పేరినతేనెలు తెచ్చి పెట్టనోపేవా
(॥కవ॥)
యెడమఁ గుడిని వింటనేయనోపేవా
అడవిమెకాల వేఁటలాడనోపేవా
కడఁగి చెంచెత నాతోఁ గలశుండేవా
అడరి నాపొత్తుల నారగించేవా
(॥కవ॥)
యిప్పటి మాఁటలు యీడేరించనోపేవా
చెప్పినట్టే కాఁపురము సేయనోపేవా
కప్పిరంపుశయ్యపై వేంకటరాయఁడా
యెప్పుడుఁ బాయని చనవియ్యనోపేవా
(||pallavi||)
kavayam̐gavalĕnaṁṭi kām̐galiṁchevā nī-
vuvidalam̐ dalam̐saga vuṁḍanobevā
(||kava||)
pāriḍāgulu gaṭṭi pāranobevā
yerulĕlla dām̐ṭi kŏṁḍalĕkkanobevā
yīrīdi vĕdurubiyyameranobevā
perinadenĕlu tĕchchi pĕṭṭanobevā
(||kava||)
yĕḍamam̐ guḍini viṁṭaneyanobevā
aḍavimĕgāla vem̐ṭalāḍanobevā
kaḍam̐gi sĕṁchĕda nādom̐ galaśhuṁḍevā
aḍari nābŏttula nāragiṁchevā
(||kava||)
yippaḍi mām̐ṭalu yīḍeriṁchanobevā
sĕppinaṭṭe kām̐puramu seyanobevā
kappiraṁpuśhayyabai veṁkaḍarāyam̐ḍā
yĕppuḍum̐ bāyani sanaviyyanobevā