(॥పల్లవి॥)
కర్మ మెంత మర్మ మెంత కలిగిన కాలమందు
ధర్మ మిది యేమరక తలఁచవో మనసా
(॥కర్మ॥)
చెలువల పొంతనుంటే చిత్తమే చెదురుఁగాని
కలుగనేర దెంతైనా ఘన విరతి
వులుక కగ్గి పొంతనుంటేఁ గాఁకలేకాక
చలువ గలుగునా సంసారులకును
(॥కర్మ॥)
బంగారువోడ గంటేఁ బట్టనాస వుట్టుఁగాని
సంగతి విజ్ఞానపు జాడకు రాదు
వెంగలి యభిని దింటే వెఱి వెఱాటాడుఁగాక
అంగవించునా వివేక మప్పుడే లోకులకు
(॥కర్మ॥)
శ్రీ వేంకటేశు భక్తి చేరితే సౌఖ్యముగాని
ఆవల నంటవు పాపా లతి దుఃఖాలు
చేవ నమృతము గొంటే చిరజీవియగుఁగాని
చావులేదు నోవులేదు సర్వజ్ఞులకును
(||pallavi||)
karma mĕṁta marma mĕṁta kaligina kālamaṁdu
dharma midi yemaraga talam̐savo manasā
(||karma||)
sĕluvala pŏṁtanuṁṭe sittame sĕdurum̐gāni
kaluganera dĕṁtainā ghana viradi
vuluga kaggi pŏṁtanuṁṭem̐ gām̐kalegāga
saluva galugunā saṁsārulagunu
(||karma||)
baṁgāruvoḍa gaṁṭem̐ baṭṭanāsa vuṭṭum̐gāni
saṁgadi vijñānabu jāḍagu rādu
vĕṁgali yabhini diṁṭe vĕṟi vĕṟāḍāḍum̐gāga
aṁgaviṁchunā vivega mappuḍe logulagu
(||karma||)
śhrī veṁkaḍeśhu bhakti seride saukhyamugāni
āvala naṁṭavu pābā ladi duḥkhālu
seva namṛtamu gŏṁṭe sirajīviyagum̐gāni
sāvuledu novuledu sarvajñulagunu