(॥పల్లవి॥)
కనుఁగొనఁగ జీవుఁ డెరఁగఁడు గాక యెరిఁగినను
అనవరత విభవంబు లప్పుడే రావా
(॥కనుఁ॥)
విసుగ కెవ్వరినైన వేఁడనేర్చన నోరు
దెసలకును బలుమారుఁ దెరచు నోరు
వసుధాకళత్రుఁ దడవదుగాక తడవినను
యెసఁగఁ గోరికలు తన కిప్పుడే రావా
(॥కనుఁ॥)
ముదమంది యెవ్వరికి మ్రొక్కనేర్చిన చేయి
పొదిగి యధముల నడుగఁబూను చేయి
ఆదన హరిఁ బూజసేయదుగాక సేసినను
యెదురెదురఁ గోరికలు యిప్పుడే రావా
(॥కనుఁ॥)
తడయకేమిటికైనఁ దమకమందెడి మనసు
ఆడరి యేమిటికైన నలయు మనసు
వడి వేంకటేశుఁ గొలువదుగాక కొలిచినను
బడిబడినె చెడనిసంపద లిట్లు రావా
(||pallavi||)
kanum̐gŏnam̐ga jīvum̐ ḍĕram̐gam̐ḍu gāga yĕrim̐ginanu
anavarada vibhavaṁbu lappuḍe rāvā
(||kanum̐||)
visuga kĕvvarinaina vem̐ḍanersana noru
dĕsalagunu balumārum̐ dĕrasu noru
vasudhāgaḽatrum̐ daḍavadugāga taḍavinanu
yĕsam̐gam̐ gorigalu tana kippuḍe rāvā
(||kanum̐||)
mudamaṁdi yĕvvarigi mrŏkkanersina seyi
pŏdigi yadhamula naḍugam̐būnu seyi
ādana harim̐ būjaseyadugāga sesinanu
yĕdurĕduram̐ gorigalu yippuḍe rāvā
(||kanum̐||)
taḍayagemiḍigainam̐ damagamaṁdĕḍi manasu
āḍari yemiḍigaina nalayu manasu
vaḍi veṁkaḍeśhum̐ gŏluvadugāga kŏlisinanu
baḍibaḍinĕ sĕḍanisaṁpada liṭlu rāvā