కన్నులనే నవ్వితే నే గబ్బిదాననా నీవు
(॥పల్లవి॥)
కన్నులనే నవ్వితే నే గబ్బిదాననా నీవు
నన్నునేల యిట్లా సన్నలనే తిట్టేవు
(॥కన్ను॥)
గొల్లచల్లంటానే యక్కునఁ బోయుమనేవు
చెల్లఁబో గొల్లవారింత చెడఁబోయిరా
గొల్లువేసి యలకల కొప్పున నే ముడిచిన
మల్లెపూవులేల నీకు మనసాయ నిపుడు
(॥కన్ను॥)
కొంత కోక నల్ల నైతే గొరుపడము సవేవు
అంత నేను సదరమనైతినా నీకు
పంతగాఁడవట్టియాకంబళి నీవు ధరియించి
అంత నింతనుండి యాల ఆవులఁగాచితివి
(॥కన్ను॥)
మాఁటలాడ నేరకుంటే మాయదారిననేవు
వేఁటలోన ననునింత వేఁచుమంటినా
యేఁటికింత తిరువేంకటేశ నన్నుఁ గరఁగించి
పూఁట పూఁటకింతేసి బూమెలు సేసేవు
(||pallavi||)
kannulane navvide ne gabbidānanā nīvu
nannunela yiṭlā sannalane tiṭṭevu
(||kannu||)
gŏllasallaṁṭāne yakkunam̐ boyumanevu
sĕllam̐bo gŏllavāriṁta sĕḍam̐boyirā
gŏlluvesi yalagala kŏppuna ne muḍisina
mallĕbūvulela nīgu manasāya nibuḍu
(||kannu||)
kŏṁta koga nalla naide gŏrubaḍamu savevu
aṁta nenu sadaramanaidinā nīgu
paṁtagām̐ḍavaṭṭiyāgaṁbaḽi nīvu dhariyiṁchi
aṁta niṁtanuṁḍi yāla āvulam̐gāsidivi
(||kannu||)
mām̐ṭalāḍa neraguṁṭe māyadārinanevu
vem̐ṭalona nanuniṁta vem̐sumaṁṭinā
yem̐ṭigiṁta tiruveṁkaḍeśha nannum̐ garam̐giṁchi
pūm̐ṭa pūm̐ṭagiṁtesi būmĕlu sesevu