(॥పల్లవి॥)
కనినవాఁడాఁ గాను కాననివాఁడాఁ గాను
పొనిఁగి వొరులకైతే బోధించే నేను
(॥కని॥)
ధరణిఁ గర్మము గొంత తగినజ్ఞానము గొంత
సరికి సరే కాని నిశ్చయము లేదు
వొరిమె యెంచిచూచితే నొకటివాఁడాఁగాను
సరవి దెలియ కేమో చదివేము నేము
(॥కని॥)
యీతల నిహము గొంత యింతలోఁ బరము గొంత
చేతులు రెండు చాఁచే చిక్కుట లేదు
యీ తెరువులో నొకటి నేరుపరచుకోలేను
కాతరాన కతలెల్లా గఱచితి నేను
(॥కని॥)
దైవిక మొకకొంత తగుమానుషము గొంత
చేవలుచిగురువలెఁ జేసేను
యీవల శ్రీవేంకటేశుఁ డిది చూచి నన్నుఁ గాచె
భావించలేక యిన్నాళ్ళు భ్రమసితి నేను
(||pallavi||)
kaninavām̐ḍām̐ gānu kānanivām̐ḍām̐ gānu
pŏnim̐gi vŏrulagaide bodhiṁche nenu
(||kani||)
dharaṇim̐ garmamu gŏṁta taginajñānamu gŏṁta
sarigi sare kāni niśhchayamu ledu
vŏrimĕ yĕṁchisūside nŏgaḍivām̐ḍām̐gānu
saravi dĕliya kemo sadivemu nemu
(||kani||)
yīdala nihamu gŏṁta yiṁtalom̐ baramu gŏṁta
sedulu rĕṁḍu sām̐se sikkuḍa ledu
yī tĕruvulo nŏgaḍi nerubarasugolenu
kādarāna kadalĕllā gaṟasidi nenu
(||kani||)
daiviga mŏgagŏṁta tagumānuṣhamu gŏṁta
sevalusiguruvalĕm̐ jesenu
yīvala śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍidi sūsi nannum̐ gāsĕ
bhāviṁchalega yinnāḽḽu bhramasidi nenu