కంటివటవయ్య నీవు కన్నుఁగొనల
(॥పల్లవి॥)
కంటివటవయ్య నీవు కన్నుఁగొనల
వెంటనే చెయివట్టి తెరవేయవయ్య ఇపుడు
(॥కంటి॥)
కంకణసూడిగములు గల్లురనఁగాఁ జెలి
పంకముగాఁ గస్తూరి నీపైనలఁది
సుంకులఁ గుచాలు నిన్ను సోఁకెనంటా సిగ్గువడి
అంకెలఁ దలవంచుక అదివో నవ్వీని
(॥కంటి॥)
మొలనూలిగంటలు మోయఁగా నీశిరసున
నలరు తట్టుపుణుఁడు అట్టె నీకంటి
యెలమి మర్మాలు నీకునెక్కడనో తాఁకెనంటా
తెలిగన్నులను నీదిక్కే చూచీని
(॥కంటి॥)
మట్టెల రవళితోడ మంచముమీఁదటనుండి
ఱట్టుగా మెప్పించె నిన్నాఱడిభావాల
ఇటె శ్రీవెంకటేశ యింత సేయించితివంటా
ముట్టి మోవితేనెలాని మోహము చల్లీని
(||pallavi||)
kaṁṭivaḍavayya nīvu kannum̐gŏnala
vĕṁṭane sĕyivaṭṭi tĕraveyavayya ibuḍu
(||kaṁṭi||)
kaṁkaṇasūḍigamulu galluranam̐gām̐ jĕli
paṁkamugām̐ gastūri nībainalam̐di
suṁkulam̐ gusālu ninnu som̐kĕnaṁṭā sigguvaḍi
aṁkĕlam̐ dalavaṁchuga adivo navvīni
(||kaṁṭi||)
mŏlanūligaṁṭalu moyam̐gā nīśhirasuna
nalaru taṭṭubuṇum̐ḍu aṭṭĕ nīgaṁṭi
yĕlami marmālu nīgunĕkkaḍano tām̐kĕnaṁṭā
tĕligannulanu nīdikke sūsīni
(||kaṁṭi||)
maṭṭĕla ravaḽidoḍa maṁchamumīm̐daḍanuṁḍi
ṟaṭṭugā mĕppiṁchĕ ninnāṟaḍibhāvāla
iḍĕ śhrīvĕṁkaḍeśha yiṁta seyiṁchidivaṁṭā
muṭṭi movidenĕlāni mohamu sallīni