కంటిమి వొకటిసేయఁగా నొకటి నీయందె
(॥పల్లవి॥)
కంటిమి వొకటిసేయఁగా నొకటి నీయందె
వొంట దొకటొకటికి నొద్దు మాతో బొంకులు
(॥కంటి॥)
మాటలాడఁబోతే మచ్చము మోవిఁ దోఁచె
నాటఁజూడఁబోతేను నవ్వు దోఁచెను
నీటున నుండఁగఁ బోతే నిద్దుర గన్నులఁ దేరె
యేటి కింకఁ జాలు చాలు నేల మాతో బొంకులు
(॥కంటి॥)
దగ్గరిరాఁబోతే వింతతావులు బుగులుకొనె
వొగ్గి విడె మియ్యఁబోతే నొలికె సిగ్గు
బెగ్గిలి వేఁడుకోఁబోతే పెంజెమట మేనఁ జిందె
యెగ్గు లెంచ నిఁక నిన్ను బొంకే వయ్యా
(॥కంటి॥)
కాఁగిట నన్నంటఁబోతే గందపు బేఁటులు రాలె
మాఁగిన రతులనుఁ దమకము రేఁగె
వేఁగుదాఁకా మాటల శ్రీవెంకటేశ కూడితివి
నీ గతులు చూడఁ జూడ నిజమె పో బొంకులు
(||pallavi||)
kaṁṭimi vŏgaḍiseyam̐gā nŏgaḍi nīyaṁdĕ
vŏṁṭa dŏgaḍŏgaḍigi nŏddu mādo bŏṁkulu
(||kaṁṭi||)
māḍalāḍam̐bode machchamu movim̐ dom̐sĕ
nāḍam̐jūḍam̐bodenu navvu dom̐sĕnu
nīḍuna nuṁḍam̐gam̐ bode niddura gannulam̐ derĕ
yeḍi kiṁkam̐ jālu sālu nela mādo bŏṁkulu
(||kaṁṭi||)
daggarirām̐bode viṁtadāvulu bugulugŏnĕ
vŏggi viḍĕ miyyam̐bode nŏligĕ siggu
bĕggili vem̐ḍugom̐bode pĕṁjĕmaḍa menam̐ jiṁdĕ
yĕggu lĕṁcha nim̐ka ninnu bŏṁke vayyā
(||kaṁṭi||)
kām̐giḍa nannaṁṭam̐bode gaṁdabu bem̐ṭulu rālĕ
mām̐gina radulanum̐ damagamu rem̐gĕ
vem̐gudām̐kā māḍala śhrīvĕṁkaḍeśha kūḍidivi
nī gadulu sūḍam̐ jūḍa nijamĕ po bŏṁkulu