(॥పల్లవి॥)
కంటిమి వింటిమి నీ కతలు నేఁడు
నంటుననే ఆసలు సానలఁ బట్టేవా
(॥కంటి॥)
కన్నులనే సొలసేవు కాఁకలనే ఆలసేవు
కన్నెరొ నీకాతనికి కలదా పొందు
నన్నునేల మొరఁగేవు నాకునేల దాఁచేవు
సన్నలనే వలపులు చవిగొనేవా
(॥కంటి॥)
సెలవులనే నవ్వేవు చెక్కులు చెమరించేవు
మలసి మీ యిద్దరికి మాటలందెనా
చెలఁగి యేల బొంకేవు సిగ్గులేల పెంచేవు
వెలినుండే రతులెల్లా వెలసేసేవా
(॥కంటి॥)
భావములనె చొక్కేపు పైపైఁ బులకించేవు
శ్రీవేంకటేశ్వరు మేలు చేకూడెనా
పూవువలెఁ బొదిగేవు బుసకొట్టే వింతలోనె
యీవిధాన నేమిమ్ము యెనయించనేరనా
(||pallavi||)
kaṁṭimi viṁṭimi nī kadalu nem̐ḍu
naṁṭunane āsalu sānalam̐ baṭṭevā
(||kaṁṭi||)
kannulane sŏlasevu kām̐kalane ālasevu
kannĕrŏ nīgādanigi kaladā pŏṁdu
nannunela mŏram̐gevu nāgunela dām̐sevu
sannalane valabulu savigŏnevā
(||kaṁṭi||)
sĕlavulane navvevu sĕkkulu sĕmariṁchevu
malasi mī yiddarigi māḍalaṁdĕnā
sĕlam̐gi yela bŏṁkevu siggulela pĕṁchevu
vĕlinuṁḍe radulĕllā vĕlasesevā
(||kaṁṭi||)
bhāvamulanĕ sŏkkebu paibaim̐ bulagiṁchevu
śhrīveṁkaḍeśhvaru melu segūḍĕnā
pūvuvalĕm̐ bŏdigevu busagŏṭṭe viṁtalonĕ
yīvidhāna nemimmu yĕnayiṁchaneranā