కంద మీకె సరితలు కన్నులారాను
(॥పల్లవి॥)
కంద మీకె సరితలు కన్నులారాను
యెందుండి వచ్చెనో నీపై నింపులు చల్లీని
(॥కంద॥)
తేనెలుగార మాఁటాడీ తీగె యెలుఁగులు సాగ
కానుకిచ్చి నీ మనసు గరఁగఁజేసె
నానఁబెట్టె వలపులు నయగారితనమున
యీ నేరుపులనే నీకెంత తమిరేఁచీనో
(॥కంద॥)
చల్లని చూపులఁ జూచీ సరుసఁ గూచుండుకొంటా
మెల్లనె నవ్వులు నవ్వి మెప్పించె నిన్ను
తెల్లమిగా సన్నసేసి తెలుపుకొనె వావులు
చెల్లుబడి నింకా నెంత సేవలు సేసీనో
(॥కంద॥)
కుంకుమ గుబ్బల నొత్తె కొలువులు సేసుకొంటా
పొంకపుఁ జేఁతలనే పొద్దులు వుచ్చె
అంకెల శ్రీవేంకటేశ అట్టె నన్ను నేలితివి
సంకెలేక తనబత్తి చవి యెంత చూపీనో
(||pallavi||)
kaṁda mīgĕ saridalu kannulārānu
yĕṁduṁḍi vachchĕno nībai niṁpulu sallīni
(||kaṁda||)
tenĕlugāra mām̐ṭāḍī tīgĕ yĕlum̐gulu sāga
kānugichchi nī manasu garam̐gam̐jesĕ
nānam̐bĕṭṭĕ valabulu nayagāridanamuna
yī nerubulane nīgĕṁta tamirem̐sīno
(||kaṁda||)
sallani sūbulam̐ jūsī sarusam̐ gūsuṁḍugŏṁṭā
mĕllanĕ navvulu navvi mĕppiṁchĕ ninnu
tĕllamigā sannasesi tĕlubugŏnĕ vāvulu
sĕllubaḍi niṁkā nĕṁta sevalu sesīno
(||kaṁda||)
kuṁkuma gubbala nŏttĕ kŏluvulu sesugŏṁṭā
pŏṁkabum̐ jem̐talane pŏddulu vuchchĕ
aṁkĕla śhrīveṁkaḍeśha aṭṭĕ nannu nelidivi
saṁkĕlega tanabatti savi yĕṁta sūbīno