(॥పల్లవి॥)
కక్కసించఁ బనిలేదు కడనున్నవారికెల్లా
చక్కని నీ వలపులే సాదింతువెపుడు
(॥కక్క॥)
చనువుగలవారిది చక్కనిమాట
వినవలసితే నీవు వింటివప్పుడే
మనసువచ్చినవారి మనవులెల్లా
కనుసన్నలోననే కైకొందువపుడే
(॥కక్క॥)
చెల్లుబడిగలవారు చేసినచేఁత
చెల్లఁ బెట్ట వలసితేఁ జెల్లింతువు
వుల్లమువచ్చినవారి వూడిగాలెల్లా
మెల్లనే యేపాటైనా మెత్తువు నీవు
(॥కక్క॥)
అంది పొందినట్టివారి యాసలెల్లా
యెందునున్నానొనగూర్చి యీడేర్తువు
కందువ శ్రీవేంకటేశ కలసితివి
ముందె నన్ను మెచ్చితివి ముచ్చటతోనపుడు
(||pallavi||)
kakkasiṁcham̐ baniledu kaḍanunnavārigĕllā
sakkani nī valabule sādiṁtuvĕbuḍu
(||kakka||)
sanuvugalavāridi sakkanimāḍa
vinavalaside nīvu viṁṭivappuḍe
manasuvachchinavāri manavulĕllā
kanusannalonane kaigŏṁduvabuḍe
(||kakka||)
sĕllubaḍigalavāru sesinasem̐ta
sĕllam̐ bĕṭṭa valasidem̐ jĕlliṁtuvu
vullamuvachchinavāri vūḍigālĕllā
mĕllane yebāḍainā mĕttuvu nīvu
(||kakka||)
aṁdi pŏṁdinaṭṭivāri yāsalĕllā
yĕṁdununnānŏnagūrsi yīḍerduvu
kaṁduva śhrīveṁkaḍeśha kalasidivi
muṁdĕ nannu mĕchchidivi muchchaḍadonabuḍu