(॥పల్లవి॥)
కైకొన్నకొలఁది కర్మము
వాకుచ్చి తనతోనే వగవఁగనేలా
(॥కైకొ॥)
తలఁచినకొలఁదేదైవము తన-
కలపుకోలుకొలఁదే కడనరులు
బలువుకొలఁదియే పంతము
తొలఁగర యితరుల దూరఁగనేలా
(॥కైకొ॥)
మచ్చిక నొడివినంతే మంత్రము
అచ్చపుభక్తి కొలఁదే యాచార్యుఁడు
నిచ్చలుఁ గోరినయంతే నిజమైనలోకము
పచ్చివెచ్చిచదువుల భ్రమయఁగనేలా
(॥కైకొ॥)
నెమ్మది జాతెంతే నియమము
సమ్మతించినంతే సంతోసము
యిమ్ముల శ్రీవేంకటేశుఁడిచ్చినంతే యిహపర-
మెమ్మెల కిది మరచి యేమరఁగనేలో
(||pallavi||)
kaigŏnnagŏlam̐di karmamu
vāguchchi tanadone vagavam̐ganelā
(||kaigŏ||)
talam̐sinagŏlam̐dedaivamu tana-
kalabugolugŏlam̐de kaḍanarulu
baluvugŏlam̐diye paṁtamu
tŏlam̐gara yidarula dūram̐ganelā
(||kaigŏ||)
machchiga nŏḍivinaṁte maṁtramu
achchabubhakti kŏlam̐de yāsāryum̐ḍu
nichchalum̐ gorinayaṁte nijamainalogamu
pachchivĕchchisaduvula bhramayam̐ganelā
(||kaigŏ||)
nĕmmadi jādĕṁte niyamamu
sammadiṁchinaṁte saṁtosamu
yimmula śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍichchinaṁte yihabara-
mĕmmĕla kidi marasi yemaram̐ganelo