(॥పల్లవి॥)
కడుపెంత తాఁ గుడుచు కడుపెంత దీనికై
పడని పాట్లనెల్లఁ బడి పొరలనేలా
(॥కడుపెంత॥)
పరులమనసునకు నాపదలు గలుగఁగఁజేయఁ
బరితాపకరమైనబ్రదుకేలా
సొరిది నితరుల మేలుచూచి సైఁపఁగలేక
తిరుగుచుండేటి కష్ట దేహమిదియేలా
(॥కడుపెంత॥)
యెదిరి కెప్పుడుఁ జేయుహితమెల్లఁ దనదనుచు
చదివిచెప్పనియట్టి చదువేలా
పొదిగొన్నయాసలోఁ బుంగుడై సతతంబు
సదమదంబై పడయుచవులు దనకేలా
(॥కడుపెంత॥)
శ్రీవేంకటేశ్వరుని సేవారతికిఁగాక
జీవనభ్రాంతిఁ బడుసిరులేలా
దేవోత్తముని నాత్మఁ దెలియనొల్లక పెక్కు_
త్రోవ లేఁగిన దేహి దొరతనంబేలా
(||pallavi||)
kaḍubĕṁta tām̐ guḍusu kaḍubĕṁta dīnigai
paḍani pāṭlanĕllam̐ baḍi pŏralanelā
(||kaḍubĕṁta||)
parulamanasunagu nābadalu galugam̐gam̐jeyam̐
baridābagaramainabradugelā
sŏridi nidarula melusūsi saim̐pam̐galega
tirugusuṁḍeḍi kaṣhṭa dehamidiyelā
(||kaḍubĕṁta||)
yĕdiri kĕppuḍum̐ jeyuhidamĕllam̐ danadanusu
sadivisĕppaniyaṭṭi saduvelā
pŏdigŏnnayāsalom̐ buṁguḍai sadataṁbu
sadamadaṁbai paḍayusavulu danagelā
(||kaḍubĕṁta||)
śhrīveṁkaḍeśhvaruni sevāradigim̐gāga
jīvanabhrāṁtim̐ baḍusirulelā
devottamuni nātmam̐ dĕliyanŏllaga pĕkku̮
trova lem̐gina dehi dŏradanaṁbelā