కదిసితి రిద్దరును కన్నులపండుగగాను
(॥పల్లవి॥)
కదిసితి రిద్దరును కన్నులపండుగగాను
పెదవుల తేనెలనే పిక్కటిల్లీఁ బ్రేమము
(॥కది॥)
పలుకుల కొదలుతో పయ్యద వదలుతోడ
చెలి నీపై వలపులు చిందఁ జొచ్చెను
అలుగకు నీవంత ఆయములు రేఁగీని
చలపట్టి వోరిచితే చక్కనయ్యీఁ బనులు
(॥కది॥)
కొప్పుజారు విరులతో కులుకుఁ జూపులతోడ
చిప్పిలు నాసలు నీపైఁ జిందఁ జొచ్చెను
వుప్పటించ కంత నీవు వొడలెల్లఁ బులకించి
తొప్పఁదోగి నవ్వితేనె తుదకెక్కీ రతులు
(॥కది॥)
కూరిమి మొక్కులతోడ కొనగోరి తాకులతో
సారెకు సిగ్గులు నీపైఁ జల్ల జొచ్చెను
పేరడిఁ బెట్టకు మంత ప్రేమపు శ్రీవెంకటేశ
యీరీతిఁ గూడితి వింకనిరవయ్యీ మెచ్చులు
(||pallavi||)
kadisidi riddarunu kannulabaṁḍugagānu
pĕdavula tenĕlane pikkaḍillīm̐ bremamu
(||kadi||)
palugula kŏdaludo payyada vadaludoḍa
sĕli nībai valabulu siṁdam̐ jŏchchĕnu
alugagu nīvaṁta āyamulu rem̐gīni
salabaṭṭi voriside sakkanayyīm̐ banulu
(||kadi||)
kŏppujāru virulado kulugum̐ jūbuladoḍa
sippilu nāsalu nībaim̐ jiṁdam̐ jŏchchĕnu
vuppaḍiṁcha kaṁta nīvu vŏḍalĕllam̐ bulagiṁchi
tŏppam̐dogi navvidenĕ tudagĕkkī radulu
(||kadi||)
kūrimi mŏkkuladoḍa kŏnagori tāgulado
sārĕgu siggulu nībaim̐ jalla jŏchchĕnu
peraḍim̐ bĕṭṭagu maṁta premabu śhrīvĕṁkaḍeśha
yīrīdim̐ gūḍidi viṁkaniravayyī mĕchchulu