(॥పల్లవి॥)
కడనుండే విజ్ఞానికిఁ గా దిటువలెను
వొడలి రోఁతలు చూచి వూరకైనా నవ్వును
(॥కడ॥)
ఆఱడిఁ బాము గరచినట్టివాఁడు దినఁబోతే
జాఱని వేఁప చేఁదైనాఁ జప్పనై తోఁచు
వీఱిడై సంసారపువిష మెక్కినవానికి
చూఱలై హేయకాంతలు సుఖములై తోఁచును
(॥కడ॥)
చెంగట వెఱ్ఱివానికి చేసిన చేఁతలెల్ల
తొంగలించి వివేకాలై తోఁచినట్లు
మింగుచుఁ గర్మపు నాము మేసిన సంసారికి
అంగడి కర్మమే బ్రహ్మమై తోఁచును
(॥కడ॥)
జగమిది యొక్కటే చవులు వేరేవేరే
మొగి నెఱుకమఱపు ముడిచున్నది
పగటు శ్రీవేంకటేశుఁ బట్టి కొలువనివాఁడు
తెగని మాయలలోనఁ దేలాడవలసె
(||pallavi||)
kaḍanuṁḍe vijñānigim̐ gā diḍuvalĕnu
vŏḍali rom̐talu sūsi vūragainā navvunu
(||kaḍa||)
āṟaḍim̐ bāmu garasinaṭṭivām̐ḍu dinam̐bode
jāṟani vem̐pa sem̐dainām̐ jappanai tom̐su
vīṟiḍai saṁsārabuviṣha mĕkkinavānigi
sūṟalai heyagāṁtalu sukhamulai tom̐sunu
(||kaḍa||)
sĕṁgaḍa vĕṭrivānigi sesina sem̐talĕlla
tŏṁgaliṁchi vivegālai tom̐sinaṭlu
miṁgusum̐ garmabu nāmu mesina saṁsārigi
aṁgaḍi karmame brahmamai tom̐sunu
(||kaḍa||)
jagamidi yŏkkaḍe savulu verevere
mŏgi nĕṟugamaṟabu muḍisunnadi
pagaḍu śhrīveṁkaḍeśhum̐ baṭṭi kŏluvanivām̐ḍu
tĕgani māyalalonam̐ delāḍavalasĕ