(॥పల్లవి॥)
కడలుడిపి నీరాడఁగాఁ దలఁచువారలకు
కడలేని మనసునకుఁ గడమ యెక్కడిది
(॥కడలు॥)
దాహమణఁగినవెనుక తత్వమెరిఁగెదనన్న
దాహమేలణఁగు తా తత్వ మే మెరుఁగు
దేహంబుగలయన్ని దినములకుఁ బదార్ఢ-
మోహమేలుడుగు దా ముదమేల కలుగు
(॥కడలు॥)
ముంద రెరిఁగిన వెనుక మొదలు మరచెదనన్న
ముంద రేమెరుఁగుఁ దా మొదలేల మరచు
అందముగఁ దిరువేంకటాద్రీశు మన్ననల
కఁదువెరిఁగినమేలు కలనైన లేదు
(||pallavi||)
kaḍaluḍibi nīrāḍam̐gām̐ dalam̐suvāralagu
kaḍaleni manasunagum̐ gaḍama yĕkkaḍidi
(||kaḍalu||)
dāhamaṇam̐ginavĕnuga tatvamĕrim̐gĕdananna
dāhamelaṇam̐gu tā tatva me mĕrum̐gu
dehaṁbugalayanni dinamulagum̐ badārḍha-
mohameluḍugu dā mudamela kalugu
(||kaḍalu||)
muṁda rĕrim̐gina vĕnuga mŏdalu marasĕdananna
muṁda remĕrum̐gum̐ dā mŏdalela marasu
aṁdamugam̐ diruveṁkaḍādrīśhu mannanala
kam̐duvĕrim̐ginamelu kalanaina ledu