(॥పల్లవి॥)
కతలు పూవకపూచె కావకకాచె
రతుల మెప్పించేఁ గాని రారాదా లోనికి
(॥కత॥)
చింతలేదు వింతలేదు చెక్కుచేతితో నేను
పొంత నీరూప తలపోసేనదే
మంతనాన నీవేల మాటలనే తనిసేవు
రంతులుసేయక యింక రారాదా లోనికి
(॥కత॥)
వాడాలేదు పీడాలేదు వచ్చేవంటా నీరాకకు
తోడనే యెదురుచూచే తొలఁగకిదే
యేడగా నాకు నిట్టె యిచ్చకాలాడేవు నీ
రాడువచ్చి ముంతచొచ్చె రారాదా లోనికి
(॥కత॥)
యీసులేదు రేసులేదు యిపుడునీవుగూడఁగా
ఆసల నలపుదేరే నన్నిటానిదే
సేసవెట్టేదెందాఁకా శ్రీ వెంకటేశ నీవు
రాసికెక్కితివిన్నిటా రారాదా లోనికి
(||pallavi||)
kadalu pūvagabūsĕ kāvagagāsĕ
radula mĕppiṁchem̐ gāni rārādā lonigi
(||kada||)
siṁtaledu viṁtaledu sĕkkusedido nenu
pŏṁta nīrūba talabosenade
maṁtanāna nīvela māḍalane tanisevu
raṁtuluseyaga yiṁka rārādā lonigi
(||kada||)
vāḍāledu pīḍāledu vachchevaṁṭā nīrāgagu
toḍane yĕdurusūse tŏlam̐gagide
yeḍagā nāgu niṭṭĕ yichchagālāḍevu nī
rāḍuvachchi muṁtasŏchchĕ rārādā lonigi
(||kada||)
yīsuledu resuledu yibuḍunīvugūḍam̐gā
āsala nalabudere nanniḍānide
sesavĕṭṭedĕṁdām̐kā śhrī vĕṁkaḍeśha nīvu
rāsigĕkkidivinniḍā rārādā lonigi