(॥పల్లవి॥)
కడలేని గుణముల ఘనుఁ డాతఁడు
వెడవెడగా నేఁటికి వెరగువడేవే
(॥కడ॥)
గాఁటముతో నాతఁడు గారవించి పిలువఁగ
చీటికిమాటికినేల సిగ్గువడేవే
చోటిచ్చి యాతఁడు నీతో చుట్టరికము చెప్పఁగ
జూటవై మనసులేల సొదించేవే
(॥కడ॥)
పెద్దరికములు సేసి పెనఁగఁగ నాతని-
వద్దనుండి శిరసేల వంచేవే
సుద్దులు నిన్నడుగుతా సోగకన్నులఁ జూడఁగ
కొద్దెఱిఁగియునునేల గుట్టుసేసేవే
(॥కడ॥)
కైవశమై యాతఁడు కాఁగిలించి నిన్నుఁ గూడె
వేవేగ మొక్కుచు నెంత వేఁడుకొనేవే
నీవలమేలుమంగవు శ్రీవేంకటేశుఁడు తాను
యీవేళ నిన్ను మన్నించెయెత కోసరేవే
(||pallavi||)
kaḍaleni guṇamula ghanum̐ ḍādam̐ḍu
vĕḍavĕḍagā nem̐ṭigi vĕraguvaḍeve
(||kaḍa||)
gām̐ṭamudo nādam̐ḍu gāraviṁchi piluvam̐ga
sīḍigimāḍiginela sigguvaḍeve
soḍichchi yādam̐ḍu nīdo suṭṭarigamu sĕppam̐ga
jūḍavai manasulela sŏdiṁcheve
(||kaḍa||)
pĕddarigamulu sesi pĕnam̐gam̐ga nādani-
vaddanuṁḍi śhirasela vaṁcheve
suddulu ninnaḍugudā sogagannulam̐ jūḍam̐ga
kŏddĕṟim̐giyununela guṭṭuseseve
(||kaḍa||)
kaivaśhamai yādam̐ḍu kām̐giliṁchi ninnum̐ gūḍĕ
vevega mŏkkusu nĕṁta vem̐ḍugŏneve
nīvalamelumaṁgavu śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍu tānu
yīveḽa ninnu manniṁchĕyĕda kosareve