కటకటా యీ ప్రాణి గతి గనుట యెన్నఁడో
(॥పల్లవి॥)
కటకటా యీ ప్రాణి గతి గనుట యెన్నఁడో
అటు నా వశము గాదు హరి నీచేఁ గాని
(॥కట॥)
పాపము నెరుఁగుదు బంధము నెరుఁగుదు
మాపుదాకా నివి నేను మానలేఁగాని
కోపము దుర్గుణమని కొంత గొంత యెరుఁగుదు
తీపుల యాసలఁ బడి తిప్పలేఁగాని
(॥కట॥)
చూతును దుఃఖాలవారిఁ జూతును బుట్టేవారి
యీతల నాకు వెరపు యించుక లేదు
గాతల నామనసెల్లఁ గల్పించినట్లవును
చేతనైనా చెప్పినట్టు సేయలేఁగాని
(॥కట॥)
నావంకఁ గడమ గాఁక నా గురుఁడు తొల్లె నన్ను
శ్రీవేంకటేశుఁడ నీచేతికిచ్చెను
దైవమొక్కఁడవే నీ దాసానుదాసుఁడనైతి
యేవిధులు నే నెరఁగ నిటు నిన్నేకాని
(||pallavi||)
kaḍagaḍā yī prāṇi gadi ganuḍa yĕnnam̐ḍo
aḍu nā vaśhamu gādu hari nīsem̐ gāni
(||kaḍa||)
pābamu nĕrum̐gudu baṁdhamu nĕrum̐gudu
mābudāgā nivi nenu mānalem̐gāni
kobamu durguṇamani kŏṁta gŏṁta yĕrum̐gudu
tībula yāsalam̐ baḍi tippalem̐gāni
(||kaḍa||)
sūdunu duḥkhālavārim̐ jūdunu buṭṭevāri
yīdala nāgu vĕrabu yiṁchuga ledu
gādala nāmanasĕllam̐ galbiṁchinaṭlavunu
sedanainā sĕppinaṭṭu seyalem̐gāni
(||kaḍa||)
nāvaṁkam̐ gaḍama gām̐ka nā gurum̐ḍu tŏllĕ nannu
śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍa nīsedigichchĕnu
daivamŏkkam̐ḍave nī dāsānudāsum̐ḍanaidi
yevidhulu ne nĕram̐ga niḍu ninnegāni