(॥పల్లవి॥)
కాయముల కాణాచి కాఁపులము
చాయల మా సుఖము జయమేఁటిదయ్యా
(॥కాయ॥)
పంచ మహా పాతకాల బైరు విత్తి దేహాల
కంచపుఁ గొలుచులుగా గాదెలఁబోసి
చంచలాలు జవ్వనాలు చవులైన కూరలుగా
నించి భుజియించే మానిజమేఁటిదయ్యా
(॥కాయ॥)
ఉడివోని లంపటాన నూళ్ళుఁ బల్లెలు నెక్కి
యిడుమల మమతల నిండ్లు గట్టి
గొడవలానానసల కూరిమి సంపదల
పొడవైన మామతి పొందేఁటిదయ్యా
(॥కాయ॥)
పనిలేని మమతల్ల పాపములు బందాలు
గొనకొని ధనములు గూడపెట్టి
కని నేఁడు తిరు వేంకటపతి కృపతోడ
తనియని మాతోడి తగువేఁటిదయ్యా
(||pallavi||)
kāyamula kāṇāsi kām̐pulamu
sāyala mā sukhamu jayamem̐ṭidayyā
(||kāya||)
paṁcha mahā pādagāla bairu vitti dehāla
kaṁchabum̐ gŏlusulugā gādĕlam̐bosi
saṁchalālu javvanālu savulaina kūralugā
niṁchi bhujiyiṁche mānijamem̐ṭidayyā
(||kāya||)
uḍivoni laṁpaḍāna nūḽḽum̐ ballĕlu nĕkki
yiḍumala mamadala niṁḍlu gaṭṭi
gŏḍavalānānasala kūrimi saṁpadala
pŏḍavaina māmadi pŏṁdem̐ṭidayyā
(||kāya||)
panileni mamadalla pābamulu baṁdālu
gŏnagŏni dhanamulu gūḍabĕṭṭi
kani nem̐ḍu tiru veṁkaḍabadi kṛpadoḍa
taniyani mādoḍi taguvem̐ṭidayyā