కానుక నీకిచ్చితిమి కాచుకున్నారము నేము
(॥పల్లవి॥)
కానుక నీకిచ్చితిమి కాచుకున్నారము నేము
ఆ నేరుపు లిఁకమీఁద నడుగము
(॥కానుక॥)
వేవేలు చెలిభావాలు విన్నవించితిమి నేఁడు
దేవరచిత్తమెట్టో తెలియదు
చేవమీరె విరహము చెమరించెనింతిమేను
యేవేళఁ గరుణించేవో యెరఁగము
(॥కానుక॥)
పచ్చిదోఁచెనాకెమేలు పైకొని నీవే ఆడకు
విచ్చేసినయందాఁక వేగిరించము
నిచ్చలు నీచేఁతలెట్టో నీవేగతి మరిలేరు
చెచ్చెరనేమి సేసేవో చిమ్మిరేఁచము
(॥కానుక॥)
కన్నులెదుట నిద్దరిఁ గదియించితిమి నేఁడు
మన్నించితివింతికిఁగా మండాడము
యెన్నికెఁ శ్రీ వెంకటేశ యీపె నీవునొక్కటే
మిన్నకయైనా సారె మెచ్చకిట్టే మానము
(||pallavi||)
kānuga nīgichchidimi kāsugunnāramu nemu
ā nerubu lim̐kamīm̐da naḍugamu
(||kānuga||)
vevelu sĕlibhāvālu vinnaviṁchidimi nem̐ḍu
devarasittamĕṭṭo tĕliyadu
sevamīrĕ virahamu sĕmariṁchĕniṁtimenu
yeveḽam̐ garuṇiṁchevo yĕram̐gamu
(||kānuga||)
pachchidom̐sĕnāgĕmelu paigŏni nīve āḍagu
vichchesinayaṁdām̐ka vegiriṁchamu
nichchalu nīsem̐talĕṭṭo nīvegadi marileru
sĕchchĕranemi sesevo simmirem̐samu
(||kānuga||)
kannulĕduḍa niddarim̐ gadiyiṁchidimi nem̐ḍu
manniṁchidiviṁtigim̐gā maṁḍāḍamu
yĕnnigĕm̐ śhrī vĕṁkaḍeśha yībĕ nīvunŏkkaḍe
minnagayainā sārĕ mĕchchagiṭṭe mānamu