(॥పల్లవి॥)
కానవచ్చెఁ గదే మీకు కాంతలాల
నాననిచ్చితేనే కొంత నయము వచ్చీని
(॥కాన॥)
మనసులోపలి చింత మాటలోనే కానరాదా
మనసేమి సోదించేవే మగఁడాతఁడు
కొనగొనలనే వద్ద గుట్టుననుండుటే మేలు
పనివడి పిసికితే పవురు వేసీని
(॥కాన॥)
ముంచిన వలపుతీపు మోవిమీఁదఁ గానరాదా
యెంచనేలే గుణాలు ప్రాణేశుఁ డాతఁడు
అంచలనిచ్చకమాడి ఆసలనుండుటేమేలు
కంచముపొత్తుకుఁబోతే కారాలు సోఁకీని
(॥కాన॥)
కాయము సోఁకినరతి కళలోఁ గానరాదా
యేయెడను శ్రీవేంకటేశుఁడాతఁడు
పాయక కూడెనితఁడు పంతముగొనుటే మేలు
వాయఁబోతే కొనగోరు వాఁటాలు సేసీని(?)
(||pallavi||)
kānavachchĕm̐ gade mīgu kāṁtalāla
nānanichchidene kŏṁta nayamu vachchīni
(||kāna||)
manasulobali siṁta māḍalone kānarādā
manasemi sodiṁcheve magam̐ḍādam̐ḍu
kŏnagŏnalane vadda guṭṭunanuṁḍuḍe melu
panivaḍi pisigide pavuru vesīni
(||kāna||)
muṁchina valabudību movimīm̐dam̐ gānarādā
yĕṁchanele guṇālu prāṇeśhum̐ ḍādam̐ḍu
aṁchalanichchagamāḍi āsalanuṁḍuḍemelu
kaṁchamubŏttugum̐bode kārālu som̐kīni
(||kāna||)
kāyamu som̐kinaradi kaḽalom̐ gānarādā
yeyĕḍanu śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍādam̐ḍu
pāyaga kūḍĕnidam̐ḍu paṁtamugŏnuḍe melu
vāyam̐bode kŏnagoru vām̐ṭālu sesīni(?)