కానవచ్చీఁ గానరావు కమలాక్ష నీమాయ
(॥పల్లవి॥)
కానవచ్చీఁ గానరావు కమలాక్ష నీమాయ
తానే వెంటవెంటఁ దగిలీ నిదివో
(॥కాన॥)
తొల్లి నీవు గలవు తోడనే నేఁను గలను
యెల్లగా నీప్రపంచము యింతాఁ గలదు
కొల్ల యెద్దు లెప్పటివే గోనెలే కొత్తలైనట్టు
చల్లని నేనొకఁడనే జన్మములే వేరు
(॥కాన॥)
వేదములు నాటివే వినుకులు నాటివే
ఆదినుండి చదివే నదియే నేను
వేదతో వెన్నవట్టి నేయి వెదకఁబోయినయట్టు
దాదాత నాతెలివి యితరుల నడిగేను
(॥కాన॥)
వైకుంఠమూ నున్నది వరములు నున్నవి
యీకడ శ్రీవేంకటేశ యేలితి నన్ను
కైకొని పువ్వు ముదిరి గక్కనఁ బిందెయైనట్టు
నీకు శరణనఁగాను నే నేడేరితిని
(||pallavi||)
kānavachchīm̐ gānarāvu kamalākṣha nīmāya
tāne vĕṁṭavĕṁṭam̐ dagilī nidivo
(||kāna||)
tŏlli nīvu galavu toḍane nem̐nu galanu
yĕllagā nīprabaṁchamu yiṁtām̐ galadu
kŏlla yĕddu lĕppaḍive gonĕle kŏttalainaṭṭu
sallani nenŏgam̐ḍane janmamule veru
(||kāna||)
vedamulu nāḍive vinugulu nāḍive
ādinuṁḍi sadive nadiye nenu
vedado vĕnnavaṭṭi neyi vĕdagam̐boyinayaṭṭu
dādāda nādĕlivi yidarula naḍigenu
(||kāna||)
vaiguṁṭhamū nunnadi varamulu nunnavi
yīgaḍa śhrīveṁkaḍeśha yelidi nannu
kaigŏni puvvu mudiri gakkanam̐ biṁdĕyainaṭṭu
nīgu śharaṇanam̐gānu ne neḍeridini