(॥పల్లవి॥)
కాంత నీ నెరుల చీఁకటినతఁడు భ్రమయఁగా
చింత చీఁకట్లు ముంచినది యరుదా
(॥కాంత॥)
పొలఁతి నీ చిఱునవ్వు పువ్వులాతఁడు గోసి
కులికి కన్నుల నొత్తుకొనఁగాను
వలరాయఁడపుడు తన వాఁడి పువ్వు టమ్ములను
చలముకొని మిమ్ము ముంచక మానునా
(॥కాంత॥)
నెలఁత నీపలుకుఁదేనియలాతఁడిటు గ్రోలి
సొలయుచును మైమరచి చొక్కఁగాను
తలఁపఁ గోవిలల యమృతంపుఁ బలుకుల వెల్లి
అలర మీమీఁదఁ గురియక మానునా
(॥కాంత॥)
పరగు నీ మెఱుఁగు గుబ్బలనెడి గిరులపై
తిరువేంకటేశ్వరుఁడు తిరుగఁగాను
పరువంపు వలపు తాపల పెద్దకొండలై
గరిమతో మీకుఁ బెరుగక మానునా
(||pallavi||)
kāṁta nī nĕrula sīm̐kaḍinadam̐ḍu bhramayam̐gā
siṁta sīm̐kaṭlu muṁchinadi yarudā
(||kāṁta||)
pŏlam̐ti nī siṟunavvu puvvulādam̐ḍu gosi
kuligi kannula nŏttugŏnam̐gānu
valarāyam̐ḍabuḍu tana vām̐ḍi puvvu ṭammulanu
salamugŏni mimmu muṁchaga mānunā
(||kāṁta||)
nĕlam̐ta nībalugum̐deniyalādam̐ḍiḍu groli
sŏlayusunu maimarasi sŏkkam̐gānu
talam̐pam̐ govilala yamṛtaṁpum̐ balugula vĕlli
alara mīmīm̐dam̐ guriyaga mānunā
(||kāṁta||)
paragu nī mĕṟum̐gu gubbalanĕḍi girulabai
tiruveṁkaḍeśhvarum̐ḍu tirugam̐gānu
paruvaṁpu valabu tābala pĕddagŏṁḍalai
garimado mīgum̐ bĕrugaga mānunā