का कळेना कोणत्या क्षणी हरवते मन कसे
का कळेना कोणत्या क्षणी हरवते मन कसे
उमलती कशा धूंद भावना, अल्लद वाटे कसे
बंध जुळती हे प्रीतीचे, गोड नाते हे जन्मांतरीचे
एक मी एक तू, शब्द मी गीत तू
आकाश तू, आभास तू, साऱ्यात तू
ध्यास मी श्वास तू, स्पर्श मी मोहर तू
स्वप्नात तू, सत्यात तू, साऱ्यात तू
पंख लावूनी उडत चालले मन हे तुझ्यासवे
तुझा मी माझी तू कधी केव्हा कसे, जुळले बंध हे
अबोल प्रीत ही, हे नाते नवे
अजब रित ही, हे स्वप्न नवे
या भोवताली काही दिसेना
तू आणि मी, मी आणि तू, बाकी उरेना
होतो कुठे अन आलोत कोठे
रस्ता कुठे जाई कसा काही कळेना
kā kaḻenā koṇatyā kṣhṇī haravte man kase
umaltī kaśhā dhūṅd bhāvnā, allad vāṭe kase
baṅdh juḻtī he prītīche, goḍ nāte he janmāṅtrīche
ek mī ek tū, śhabd mī gīt tū
ākāśh tū, ābhās tū, sāऱyāt tū
dhyās mī śhvās tū, sparśh mī mohar tū
svapnāt tū, satyāt tū, sāऱyāt tū
paṅkh lāvūnī uḍat chālle man he tujhyāsve
tujhā mī mājhī tū kadhī kevhā kase, juḻle baṅdh he
abol prīt hī, he nāte nave
ajab rit hī, he svapn nave
yā bhovtālī kāhī disenā
tū āṇi mī, mī āṇi tū, bākī urenā
hoto kuṭhe an ālot koṭhe
rastā kuṭhe jāī kasā kāhī kaḻenā