(॥పల్లవి॥)
జీవుఁ డించుకంత చేఁత సముద్రమంత
చేవెక్కి పలుమారుఁ జిగిరించీ మాయ
(॥జీవుఁ॥)
కోపములైతేను కోటానఁగోట్లు
దీపనములైతేను దినకొత్తలు
చాపలబుద్దులు సమయని రాసులు
రాపాడీఁ గడవఁగరాదు వోమాయ
(॥జీవుఁ॥)
కోరికలైతేను కొండలపొడవులు
తీరనిమోహాలు తెందేపలు
వూరేటిచెలమలు వుడివోనిపంటలు
యీరీతినే యెలయించీని మాయ
(॥జీవుఁ॥)
మునుకొన్నమదములు మోపులకొలఁదులు
పెనఁగినలోభాలు పెనువాములు
నినుపై శ్రీవేంకటేశ నీదాసులనంటదు
యెనసి పరులనైతే యీఁదించీ మాయ
(||pallavi||)
jīvum̐ ḍiṁchugaṁta sem̐ta samudramaṁta
sevĕkki palumārum̐ jigiriṁchī māya
(||jīvum̐||)
kobamulaidenu koḍānam̐goṭlu
dībanamulaidenu dinagŏttalu
sābalabuddulu samayani rāsulu
rābāḍīm̐ gaḍavam̐garādu vomāya
(||jīvum̐||)
korigalaidenu kŏṁḍalabŏḍavulu
tīranimohālu tĕṁdebalu
vūreḍisĕlamalu vuḍivonibaṁṭalu
yīrīdine yĕlayiṁchīni māya
(||jīvum̐||)
munugŏnnamadamulu mobulagŏlam̐dulu
pĕnam̐ginalobhālu pĕnuvāmulu
ninubai śhrīveṁkaḍeśha nīdāsulanaṁṭadu
yĕnasi parulanaide yīm̐diṁchī māya