(॥పల్లవి॥)
జీవములు దవ్వువోయ చీమలునుఁ బుట్టచొచ్చె
వేవేలయిన నిది విడువనయ్యా
(॥జీవ॥)
చింతలన్నియుఁ బాసె చిత్తమింతట రోసె
యెంత లే దీయాసలు యిఁకనేలయ్యా
అంతలో గురునిగంటి హరికే శరణంటి
దొంతులభవములాల తొలఁగరో
(॥జీవ॥)
గక్కనఁ గడువు నిండె కన్నుఁ దనిసె నిదె
యెక్కడి పలురుచులు యిఁకనేలయ్యా
చిక్కె విజ్ఞానము నేఁడె జిహ్వ నారాయణుఁగూడె
వుక్కునఁ బాపములాల వుడుగరో
(॥జీవ॥)
జీవుఁడు పాపనమాయ దేవుఁడే జీవనమాయ
యీవలి యావని కర్మమిఁక నేలయ్యా
శ్రీవేంకటేశు భక్తిఁ జేరి శరణంటి నేను
భావపుబంధములాల పారరో
(||pallavi||)
jīvamulu davvuvoya sīmalunum̐ buṭṭasŏchchĕ
vevelayina nidi viḍuvanayyā
(||jīva||)
siṁtalanniyum̐ bāsĕ sittamiṁtaḍa rosĕ
yĕṁta le dīyāsalu yim̐kanelayyā
aṁtalo gurunigaṁṭi harige śharaṇaṁṭi
dŏṁtulabhavamulāla tŏlam̐garo
(||jīva||)
gakkanam̐ gaḍuvu niṁḍĕ kannum̐ danisĕ nidĕ
yĕkkaḍi palurusulu yim̐kanelayyā
sikkĕ vijñānamu nem̐ḍĕ jihva nārāyaṇum̐gūḍĕ
vukkunam̐ bābamulāla vuḍugaro
(||jīva||)
jīvum̐ḍu pābanamāya devum̐ḍe jīvanamāya
yīvali yāvani karmamim̐ka nelayyā
śhrīveṁkaḍeśhu bhaktim̐ jeri śharaṇaṁṭi nenu
bhāvabubaṁdhamulāla pāraro