(॥పల్లవి॥)
జలములఁ బాసిన జలజాప్తునిచే
జలజము నొగిలిన చందంబాయ
(॥జల॥)
చక్కని యీపతి సతిఁ బెడఁబాసిన
వెక్కసపు మనసే వేఁడాయ
చెక్కు చేతితోఁ జింత్తించిన నది
అక్కట మదనుని యడిదంబాయ
(॥జల॥)
రమణి పతికడకు రాక నిలిచినా
తమి నిట్టూర్పులు దగులాయ
తమకంబున సతి దలపోయంగా
భ్రమసి చూచురెప్పలు నొప్పాయ
(॥జల॥)
యింతలో నిద్దరి కెడ మాటాడఁగ
అంతట వీనుల కాసాయ
యింతయు శ్రీవెంకటేశ్వరుఁ గూడఁగ
యింతేసి యిందాఁక నేమేమో ఆయ
(||pallavi||)
jalamulam̐ bāsina jalajāptunise
jalajamu nŏgilina saṁdaṁbāya
(||jala||)
sakkani yībadi sadim̐ bĕḍam̐bāsina
vĕkkasabu manase vem̐ḍāya
sĕkku sedidom̐ jiṁttiṁchina nadi
akkaḍa madanuni yaḍidaṁbāya
(||jala||)
ramaṇi padigaḍagu rāga nilisinā
tami niṭṭūrbulu dagulāya
tamagaṁbuna sadi dalaboyaṁgā
bhramasi sūsurĕppalu nŏppāya
(||jala||)
yiṁtalo niddari kĕḍa māḍāḍam̐ga
aṁtaḍa vīnula kāsāya
yiṁtayu śhrīvĕṁkaḍeśhvarum̐ gūḍam̐ga
yiṁtesi yiṁdām̐ka nememo āya